(Η εκδοχή αυτή του μύθου είναι βυζαντινής εποχής, το φακιόλιον είναι λέξη λατινικής προέλευσης. Σημαίνει κάλυμμα του κεφαλιού πάνινο, σάν μπερές ή σάν σαρίκι, ή σάν το μαντήλι που φορούν οι Κρητικοί στο κεφάλι, αλλα απο πανί (οι Κρητικοί το έκαναν απο δίχτυ. Μάλιστα, το φακιόλιον των αρχαίων Ελλήνων είχε συχνά κροσσούς, δηλαδή κρόσια, κρίνοντας απο σχόλια στον Αριστοφάνη).

Ένας γεωργός βρήκε έναν αετό πιασμένο σε παγίδα, κ τον θαύμασε: τί όμορφο, δυνατό, μεγαλοπρεπές πουλί! Είναι άδικο να το σκλαβώσει κανείς! Έτσι σκέφθηκε, κ ελευθέρωσε τον αετό. Ο αετός δέν ξέχασε την χάρη που χρωστούσε. Μιά μέρα ο γεωργός καθόταν στη βάση ενός ετοιμόρροπου τείχους. Τότε ήρθε ξαφνικά ο αετός κ του άρπαξε το “φακιόλιον” απο το κεφάλι. Ο γεωργός σηκώθηκε κ άρχισε να κηνυγάει τον αετό: “έι, δώσεbμου το κεφαλομάντηλόbμου! πού το πηγαίνεις;”.grecobooks-6

Ο αετός, σάν απομακρύνθηκε αρκετά απο εκείνο το σημείο, άφησε το “φακιόλιον”, το κεφαλομάντηλο, να πέσει, ο γεωργός το πήρε, κ γύρισε ξανά εκεί που καθόταν, τότε τί είδε; το τείχος είχε πέσει την ώρα που εκείνος κυνηγούσε τον αετό! Τότε ο γεωργός κατάλαβε: “γι’ αυτό ο αετός μου άρπαξε το κεφαλομάντηλο! Άν δέν είχα σηκωθεί να το κυνηγήσω, το τείχος θα με είχε πλακώσει!”

Γεωργός και αετός | Αισώπου Μύθοι. NEWSFEED. Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ.

Originally posted 2019-04-10 16:00:25.