«Και οι φαυλότεροι γνώμην ώς τα πλείω περιεγίγνοντο»

Χρόνια τώρα, η ελληνική πολιτική σκηνή τελεί υπό την ομηρία πολιτικών μετριοτήτων, οι οποίοι καταδυναστεύουν την χώρα με το θράσος τους, επιβεβαιώνοντας την ευστοχία της της Θουκυδίδειας διαπίστωσης ότι «οι φαυλότεροι τήν γνώμην ες τά πλείω περιεγίγνοντο» (3.83.3). Όπως εξηγεί ο μεγάλος ιστοριογράφος, τις περισσότερες φορές οι διανοητικά κατώτεροι επικρατούν στον δημόσιο βίο διότι δεν έχουν κανένα δισταγμό να προχωρήσουν σε βίαιες πράξεις. Ο φόβος για την δική τους ανεπάρκεια και την ικανότητα των αντιπάλων τους, η οποία θα μπορούσε να τους προξενήσει ήττα σε μια λογική και διαλεκτική αντιπαράθεση, πυροδοτεί το θράσος τους.

Λίγο πιο πριν, εξηγεί ότι «η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρίας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή. Όποιος ήταν έξαλλος γινόταν ακουστός, ενώ όποιος έφερνε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Όποιον επινοούσε κανένα τέχνασμα και πετύχαινε, τον θεωρούσαν σπουδαίο, κι όποιον υποψιαζόταν σύγκαιρα και φανέρωνε τα σχέδια του αντιπάλου, τον θεωρούσαν ακόμα πιο σπουδαίο. Ενώ όποιος ήταν αρκετά προνοητικός, ώστε να μην χρειαστούν τέτοια μέσα, θεωρούσαν ότι διαλύει το κόμμα και ότι είναι τρομοκρατημένος από την αντίπαλη παράταξη. Με μια λέξη, όποιος πρόφταινε να κάνει κακό πριν από άλλον, ήταν άξιος επαίνου, καθώς κι εκείνος που παρακινούσε στο κακό όποιον δεν είχε σκεφτεί να το κάνει… η συγγένεια θεωρήθηκε χαλαρότερος δεσμός από την κομματική αλληλεγγύη, γιατί οι ομοϊδεάτες ήσαν έτοιμοι να επιχειρήσουν οτιδήποτε, χωρίς δισταγμό, και τούτο επειδή τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχή τους παρά στους όρκους τους στους θεούς» (3.82.4-6).

Διαβάστε  Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913)

grecobooks-6

Ο Θουκυδίδης και η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα

Είναι εκπληκτικό το πόσο ένα κείμενο, το οποίο γράφθηκε πριν από 25 αιώνες, μπορεί να απεικονίζει τόσο πιστά την σημερινή κατάσταση της πατρίδος μας! Ο Θουκυδίδης επισημαίνει την κακοδαιμονία που μας δέρνει μέχρι κεραίας. Στο ίδιο εδάφιο, παρατηρεί ότι «καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει (για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων). Κάπως έτσι φτάσαμε στην παραποίηση της έννοιας της Μακεδονίας από την σημερινή κυβέρνηση, η οποία προηγουμένως είχε βαφτίσει την υπογραφή του 3ο μνημονίου «σκίσιμὀ» του, το ξεκάθαρο «όχι» του λαού στο δημοψήφισμα του Ιουλίου ως «ναι», κτλ. Παράλληλα, η ίδια κυβέρνηση επιδίδεται σε μια πρωτοφανή συκοφαντική εξύβριση εις βάρος μετριοπαθών πολιτών κάθε ηλικίας και κοινωνικού στρώματος, οι οποίοι εναντιώνονται στην ιδεοληπτική πολιτική της, χαρακτηρίζοντάς τους «φασίστες» και «ακροδεξιούς». Αφού η ηθική βλάβη που τους προξένησε δεν έπιασε, προχωρά σε πράξεις βίας, διαλύοντας τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια με δακρυγόνα και κάνοντας προσαγωγές εις βάρος απλών ανθρώπων, π.χ. την 19χρονη φοιτήτρια Μαριάννα που διέκοψε την ομιλία του κυβερνητικού εκπροσώπου, τον διαχειριστή της σελίδας Facebook των «Πτολεμαίων-Μακεδόνων», μαθητές που έκαναν σχολικές καταλήψεις (sic! Ποιοι; Οι αρχικαταληψίες της κυβέρνησης Τσίπρας!) διαμαρτυρόμενοι για το προσύμφωνο των Πρεσπών, κ.α.

Διαβάστε  Αντιδράσεις στην Ομογένεια από την παρουσία Τσίπρα, Κοτζιά

Η θουδυδίδειος πρό(σ)κληση προς τον λαό

Στους δέκτες των τηλεοράσεων, ο ελληνικός λαός γίνεται επί καθημερινής βάσεως αυτόπτης μάρτυρας ενός θλιβερού θεάματος όπου πολιτικοί παραβγαίνουν σε αγενή άμιλλα τραμπουκισμού, χυδαιότητας, κακοποίησης της γλώσσας, και γενικότερης έλλειψης ήθους. Μοναδικό επιχείρημα των περισσότερων είναι ότι αποτελούν το «μη χείρον».

Καθώς η παρούσα κυβέρνηση διάγει τους τελευταίους μήνες του πολιτικού της βίου, με το πανελλήνιο να κρατά σφιγμένη την ανάσα, φοβούμενο ποιες άλλες ζημιές μπορεί να προκαλέσει πριν απέλθει, η διάδοχη κατάσταση ήδη δημιουργεί προβληματισμούς. Ο κ. Μητσοτάκης διαμήνυσε από την πρώτη στιγμή ότι θα εφαρμόσει την Συμφωνία των Πρεσπών όταν κυβερνήσει, πράγμα που οι ψηφοφόροι δεν πρέπει να λησμονήσουν εάν θέλουν να γίνει σεβαστή το εναργές μήνυμα της πλειονότητας των Ελλήνων. Οι πιέσεις προς την αξιωματική αντιπολίτευση να ξεκαθαρίσει την στάση της για την επαύριον των εκλογών πρέπει να ενταθούν, παράλληλα με τους προπηλακισμούς των 153 «νενέκων». Άλλωστε, η γραφίδα του Θουκυδίδη (4.61.5) θέτει και την εξής πρόκληση για τον λαό: «Ου τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν» (Δεν κατηγορώ αυτούς που ασκούν την εξουσία, αλλά αυτούς που είναι πρόθυμοι να υπακούσουν).

Διαβάστε  Το Σκοπιανό ενώνει την Νέα Δημοκρατία
Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.