Ο θείος Πλάτων είχε δίκιο!

Όποιος έχει μελετήσει το έργο του Πλάτωνος, του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου και στοχαστή του κόσμου των Ιδεών θα έχει παρατηρήσει πως όλο το πόνημα είναι διαλογικό εκτός από την Απολογία του Σωκράτη και πως μέσα στους διαλόγους πρωταγωνιστεί πάντα ο δάσκαλος του Πλάτων, ο Σωκράτης, ο οποίος εκφράζει την φιλοσοφική διάθεση, εφαρμόζει την διαλεκτική του μέθοδο προς ανακάλυψη της Αλήθειας και αναζητεί την ηθική πλευρά του κάθε ζητήματος καθοδηγώντας τους συνομιλητές του με τον ιδιαίτερο τρόπο του να βρουν την αληθινή απάντηση μέσα τους χωρίς να την υποβάλλει, οι οποίοι έχουν πάντα μια σοφιστική αντιμετώπιση του κόσμου και των ανθρώπων και πιο ρηχή αντίληψη περί κοινωνίας.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως σε κάθε διαλογικό έργο του Αθηναίου φιλοσόφου, ο Σωκράτης είναι αυτός που κρατάει το πνεύμα της συζητήσεως σε υψηλά νοητικά πεδία, ο οποίος φαίνεται να κρατάει το μυστικό της ψυχής και η οποία αποτελεί το κλειδί του σύμπαντος εκφράζοντας κατά αυτόν τον τρόπο την ιδεαλιστική όψη της ζωής εν αντίθεση με κάποιον συνδαιτυμόνα του όπως π.χ. στο έργο Περί Ονομάτων Ορθότητος ή αλλιώς Κρατύλος, όπου ο ομώνυμος άνδρας εκφράζει την υλιστική πλευρά της ζωής όπως μαρτυρεί και το όνομα του κρατώ + ύλη.

Διαβάστε  Ο Ζόραν Ζάεφ και τα άλλα καλόπαιδα της MI6 και της CIA

Ο Πλάτων δεν υπήρξε μόνον ένας εκ των μεγαλυτέρων φιλοσόφων της ανθρωπότητας, ούτε ένας μέγιστος μύστης των Ιδεών, ούτε ένας βαθύνους πολιτικός στοχαστής. Ο Πλάτων με το τεράστιο έργο του και την μεγαλειώδη προσφορά του στην ανθρωπότητα υπήρξε ο μεγάλος Προφήτης των ανθρώπινων επιλογών και του πεπρωμένου του Ανθρώπου. Όλη του η φιλοσοφία αντικατοπτρίζει την πάλη μεταξύ φιλοσόφων και σοφιστών, ή καλύτερα μεταξύ φιλοσοφούντων και δημαγωγών. Με τους πρώτους να αναζητούν την Αλήθεια και την Δικαιοσύνη και να επιθυμούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο μέσω των ορθών αποφάσεων του και με γνώμονα το ήθος και την αρετή σε μια καλύτερη κοινωνία, ενώ τους δεύτερους να επιδιώκουν την δόξα και το κέρδος διεγείροντας τα πάθη των ανθρώπων, κολακεύοντας τους, τροφοδοτώντας τις επιθυμίες τους και με γνώμονα την πειθώ, την υποβολή και την επίκληση στο συναίσθημα. Έτσι, χιλιάδες χρόνια μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, η ιστορία παραμένει ένας διαρκής αγώνας μεταξύ φιλοσόφων ανδρών και δημαγωγών ανδρείκελων.
Και αντί να εφαρμοστεί η απαρέγκλιτη αρχή του Πλάτωνος για μια ευνοούμενη πολιτεία ”είτε οι φιλόσοφοι να κυβερνούν, είτε οι κυβερνώντες να φιλοσοφούν”, έχουμε το άτυπο δόγμα της πολιτικής χειραγώγησης και πόλωσης ”είτε οι δημαγωγοί να πολιτικολογούν, είτε οι πολιτικοί να δημαγωγούν” με τις συνέπειες στο ήθος, την λειτουργία, την αισθητική, την δομή και τον χαρακτήρα της πόλεως, της περιφέρειας και του κράτους να είναι πασιφανείς.

Διαβάστε  Νασιούλας προς Γιούνκερ: "Δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος"

Οφείλουμε να αντιληφθούμε εν όψει μάλιστα των επερχόμενων δημοτικών, ευρωπαϊκών και εθνικών εκλογών πως οι επιλογές μας καθορίζουν το πρόσωπο μιας πόλης, το κύρος της περιφέρειας και την κυρίαρχη θέση ενός κράτους μέσα στη πάλη των κρατών και την ανθρώπινη ιστορία. Όλες οι νέες αρχές ξεκινούν από μια Ιδέα, εφαρμόζονται σε μία πόλη, επεκτείνονται σε ένα κράτος και αν αντέξουν στο χρόνο και στο χώρο, εξαπλώνονται στο κόσμο ως μια νέα ιδεολογία οπού θα λυτρώσει την ανθρωπότητα από την τυραννία του όχλου και του καθοδηγητή της.

Όπως έλεγε και ο Έλλην φιλόσοφος του οποίου το εγκώμιο μόλις πλέξαμε :
‘’Αυτή η πόλη (κράτος) είναι αυτό που είναι γιατί οι πολίτες της είναι αυτό που είναι’’.

Διαβάστε  Μπαμπινιώτης: "Ο Κοτζιάς πίσω από την αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας"

Και θείος Πλάτων, είχε τελικά δίκιο!

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.