Λογική, συναίσθημα και η χειραγώγιση της κοινής γνώμης

Στην τέχνη της πειθούς, τρεις είναι οι κυριότεροι τρόποι να επηρεάσεις το ακροατήριο: α) επίκληση στην λογική, β) επίκληση στο συναίσθημα, γ) επίκληση στο ήθος του πομπού. Τα επιχειρήματα που εστιάζουν σε λογικά επιχειρήματα ακολουθούν την λεγόμενη κεντρική οδό, ενώ ο συγκινησιακός λόγος, όπου κυριαρχεί το θυμικό και το επιθυμητικό, ακολουθεί την περιφερειακή. Συνήθως, τα επιχειρήματα που οργανώνονται βάσει της πρώτης κατηγορίας υπερτερούν έναντι των άλλων, τα οποία αποδεικνύονται «μιας χρήσεως». Εννοείται ότι τα καλύτερα επιχειρήματα συνδυάζουν και τις δύο οδούς, ακολουθώντας παράλληλες διαδρομές για να επηρεάσουν το ακροατήριο.

Για άλλη μια φορά, η σύγχρονη Ελλάδα αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των μηνυμάτων που εκπέμπονται από τους κυβερνώντες και τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης εδράζονται στον συναισθηματισμό. Στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται ότι το στερεότυπο του θερμόαιμου και ευσυγκίνητου Έλληνα αποδεικνύεται αληθινό. Φυσικά, η ενσυναίσθηση και το φιλότιμο είναι αρετές και συνδυάζονται με τα μεγαλύτερα επιτεύγματα – σωστούς άθλους –  του λαού μας.

grecobooks-6

Θάβοντας την κριτική σκέψη στον τόπο που γεννήθηκε

Παράλληλα, όμως, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι στην Ελλάδα πρωτοαναπτύχθηκε και μελετήθηκε επί αιώνες η κριτική σκέψη, η λογική, και η έννοια του μέτρου. Δυστυχώς, η κυριαρχία του θυμικού και επιθυμητικού έναντι του λογικού στην σκέψη των σημερινών ακροατών (κυρίως λόγω της ποιότητας των μηνυμάτων που εκπέμπονται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την υπερέκθεση του κοινού σε αυτά) εξελίσσεται σε δούρειο ίππο που απειλεί την συνοχή της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και αυτή τούτη την ύπαρξή της.

Πληθώρα παραδείγματα υπάρχουν για να διαπιστωθεί η επικίνδυνη αυτή τάση. Χάριν συντομίας, ας εξετάσουμε το φλέγον ζήτημα των ημερών, το (λαθρο)μεταναστευτικό. Ο καταιγισμός των μηνυμάτων που δέχεται ο ελληνικός λαός μέσω, κυρίως, της τηλεόρασής, ξεπερνούν ακόμη και τον αριθμό των καθημερινών μεταναστών που εισέρχονται στην χώρα λαθραίως. Συνήθως, πρόκειται για εικόνες συναισθηματικά φορτισμένες, οι οποίες, σε συνάρτηση με τον συγκινησιακό λόγο των δημοσιογράφων και σχολιαστών, χρησιμοποιούν την «περιφερειακή οδό» για να επηρεάσουν τον εγχώριο πληθυσμό να δεχθεί το φαινόμενο της μαζικής λαθρομετανάστευσης. Σχεδόν πάντα, αποσιωπάται η λογική πλευρά του ζητήματος, όπως, π.χ. το ποσοστό ευπαθών δημογραφικών ομάδων έναντι του συνόλου, η χώρα προέλευσης των λαθρομεταναστών, το ποσοστό των λαθρομεταναστών με βεβαρημένα ποινικά μητρώα, η επιθυμία της ίδιας της τοπικής κοινωνίας και οι επιπτώσεις στις τοπικές κοινότητες, κτλ.

Διαβάστε  Η ζωγράφος Λιλή Βογιατζή υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον Γιάννη Νασιούλα

Όταν το εργαλείο της γλώσσας στρέφεται εναντίον της λογικής

Σταδιακά, η επίκληση στο συναίσθημα επικράτησε της λογικής, ακόμη και στην χρήση της γλώσσας, το κατεξοχήν εργαλείο της λογικής και της κριτικής σκέψης. Αφαιρέθηκε τεχνηέντως το πρώτο μέρος της σύνθετης λέξης λαθρομετανάστης και χρησιμοποιείται  – προφανώς κατόπιν στρατηγικής παρέμβασης κάποιων (παρα)κέντρων εξουσίας – πλέον αποκλειστικά ο όρος μετανάστης. Επιπλέον, η διαφορά μεταξύ προσφύγων και μεταναστών έχει γίνει δυσδιάκριτη, αφού οι όροι τείνουν να χρησιμοποιούνται ως εναλλάξιμοι, έστω και αν υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ τους.

Συνήθως, οι παρεμβάσεις (γράφε ενέδρες) εναντίον της γλώσσας και της αχαλίνωτης σκέψης γίνονται με υστεροβουλία και κρύβουν απώτερους σκοπούς. Πρόκειται για καλά μελετημένες κινήσεις που αποσκοπούν στην εξασθένιση των αμυντικών αντανακλαστικών μιας κοινωνίας, ώστε να καταστεί ευάλωτη και ευκολότερα χειραγωγήσιμη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιχειρείται η κατασυκοφάντηση όλων εκείνων που αντιστέκονται στην βούληση των ισχυρών, με εργαλείο πάλι την γλώσσα, δια της οποίας βαπτίζονται συλλήβδην «φασίστες», «ακραίοι», «ακροδεξιοί», κτλ. Έτσι, ασκείται παράλληλα μια ιδεολογική τρομοκρατία και μια παραποίηση της πραγματικότητας.

Διαβάστε  Λαθρομεταναστευτική βία και παρα-εμπόριο ΤΕΛΟΣ!

Στην συνέχεια, έπεται η διεκδίκηση έννομων συμφερόντων, περιορισμένων αγαθών (γη, πόροι), αλλά ακόμη και η αρπαγή υλικής και άυλης περιουσίας ή ιστορικής κληρονομιάς. Εναργέστατο παράδειγμα αποτελεί η αρπαγή του ονόματος της Μακεδονίας και των παραγώγων του από τους απόγονους των κομιτατζήδων. Πλέον, επιχειρείται η απάλειψη της ιστορικής συνείδησης ενός ολόκληρου λαού, η οποία διατηρήθηκε ζωντανή για χιλιετίες παρά τις εξοντωτικές αντιξοότητες που αντιμετώπισε. Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι το έγκλημα αυτό συντελείται σήμερα με την ανοχή και την συνεργασία του ελλαδικού κράτους, δια των κυβερνήσεών του!

Η εργαλειοποίηση της λαθρομετανάστευσης ως εθνική απειλή

Από την στιγμή που η λαθρομετανάστευση εργαλειοποιήθηκε από το τουρκικό επιτελείο και εντάχθηκε στο πλαίσιο του τουρκικού επεκτατισμού και ηγεμονισμού, έπαψε πλέον να αποτελεί απλό φαινόμενο ή έστω κάποιο έκτακτο συμβάν. Συνιστά βασική επιχείρηση ενός υβριδικού πολέμου, εχθροπραξία. Υπό αυτή την οπτική, η απροθυμία της Ευρώπης και των διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων να αναγνωρίσουν και αντιμετωπίσουν την απειλή λαμβάνει άλλες διαστάσεις.

Αναμφίβολα, υπάρχει το ανθρωπιστικό στοιχείο της υπόθεσης, το οποίο απαιτεί ευαισθησία. Ας μην λησμονηθεί, όμως, ότι πίσω από το μεταναστευτικό, έχει στηθεί ολόκληρη επιχείρηση. Πέρα από την τουρκική προκλητικότητα, υπάρχουν τα περιβόητα ΜΚΟ, τα οποία μοιάζουν να δρουν σχεδόν ανεξέλεγκτα ως κράτος εν κράτει και να διαχειρίζονται πακτωλούς εκατομμυρίων ευρώ. Υπάρχουν και οι διάφοροι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», οι οποίοι αναλαμβάνουν τον ρόλο της αστυνομίας της σκέψης…έναντι ανταλλαγμάτων που η κοινωνία αγνοεί.

Κατά την διάρκεια της παρατεταμένης έξαρσης του ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομετανάστευσης, οι κυβερνήσεις έχουν επιδείξει απροθυμία να δράσουν αποτρεπτικά. Πόσοι λαθροκινητές συνελήφθησαν όλο αυτό το διάστημα και ποια υπήρξε η τιμωρία τους; Ποιο είναι το ποσοστό της απόρριψης αιτημάτων ασύλου και την επιβολή σκληρής τιμωρίας για σοβαρές αξιόποινες πράξεις (π.χ., την βύθιση σκαφών, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή ανηλίκων); Ποιοι λογιστικοί έλεγχοι διατάχθηκαν για ποιες ΜΚΟ και ποια μέτρα διαφάνειας έχουν θεσπιστεί για την ρύθμιση της λειτουργίας τους;

Διαβάστε  Ανάλυση: Τράμπ εναντίον Σόρος

Ώρα να βγει μπροστά η τοπική αυτοδιοίκηση

Σε όλα αυτά τα ζητήματα, οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις και η Βουλή έχουν φανεί τραγικά ανεπαρκείς. Άρθρα του Συντάγματος τροποποιούνται κατά το δοκούν για να εξυπηρετηθεί το κομματικό κατεστημένο, το όνομα της Μακεδονίας εκχωρείται με απλή πλειοψηφία χωρίς καμία δικαστική παρέμβαση σαν να πρόκειται για το τελευταίο διαδικαστικό νομοσχέδιο, αλλά δεν μπορεί να θεσπιστεί ένα πλαίσιο ουσιαστικού ελέγχου της ενίοτε σκοτεινής δράσης των ΜΚΟ.

Η απόφαση της δημοτικής αρχής στην Σάμο για μαζική παραίτηση ως αντίδραση στους κυβερνητικούς χειρισμούς αποτελεί μια ενδιαφέρουσα κίνηση. Δεδομένης της κυβερνητικής απροθυμίας, οι παρεμβάσεις και πιέσεις εκ μέρους των οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να αυξηθούν. Ίσως αν οι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι καταστούν το εν δυνάμει «αντίπαλον δέος» που απειλεί να «εκθρονίσει» τους κομματάρχες και να ξεσηκώσει την κοινωνία κατά του άθλιου κομματικού καθεστώτος, να αναγκαστεί να φανεί αποτελεσματικότερη η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού θέματος, που άπτεται της εθνικής ασφάλειας.

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.