Μέρος της υβριδικής απειλής που δέχεται σήμερα η Ελλάς αφορά και στον καταιγισμό ψευδών ειδήσεων που κατευθύνονται από την Τουρκία, αλλά και από παράκεντρα εξουσίας. Ιδιαιτέρως από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση έπραξε επιτέλους το αυτονόητο και προέβη στο κλείσιμο των συνόρων, η Τουρκία, η οποία προδήλως αιφνιδιάστηκε από την απροσδόκητη ελληνική αντίσταση και δυναμική απάντηση στις προκλήσεις της, αποφάσισε να επιστρατεύσει και άλλα μέσα, γενικεύοντας την επίθεση. Ένα από αυτά είναι η πρόκληση ζημίας στην διεθνή εικόνα της Ελλάδος δια της διασποράς ψευδών και κακόβουλων ειδήσεων.

Η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία εις βάρος της Ελλάδος, κυρίως από την Δύση, σε διάφορες περιόδους της ιστορίας, με το πιο πρόσφατο παράδειγμα να απαντά στα χρόνια των μνημονίων. Μέσα από μια καλά ενορχηστρωμένη καμπάνια, ΜΜΕ ανά τον κόσμο δημοσίευαν διάφορα λιβελλογραφήματα που έβριθαν ψευδών στοιχείων και μονόπλευρων επιχειρημάτων κατά της Ελλάδος για να παρακαμφθούν τυχόν διεθνείς και εσωτερικές αντιδράσεις στην συντελούμενη οικονομική κατοχή μιας ολόκληρης χώρας και τον μετασχηματισμό της σε σύγχρονη αποικία χρέους. Τα δημοσιεύματα έπεφταν σαν τις βόμβες σε αεροπορική επιδρομή για να πέσουν οι «γραμμές άμυνας» και να προελάσουν τα εχθρικά στρατεύματα στην ενδοχώρα για να την καταλάβουν.

grecobooks-6

Ψευδείς ειδήσεις και η επιβολή αιματηρών μνημονίων

Στην εποχή των μνημονίων, ο κατοχικός στρατός φορούσε κοστούμια και κρατούσε χαρτοφύλακες, αντί για αρβύλες και τυφέκια. Η κύρια αποστολή του ήταν να καταλάβει τις τράπεζες, τα υπουργεία και τους δημόσιους οργανισμούς και στην συνέχεια, να αρπάξει τις εκλεκτές μερίδες της εθνικής περιουσίας. Φυσικά, όπως σε κάθε πόλεμο, τα περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών δεν εξαιρούνται από την επιδρομή και λογίζονται ως λάφυρα.

Δέκα χρόνια μετά από την επιβολή των μνημονίων, η Ελλάς ακόμη πασχίζει να συνέλθει από την πρωτοφανή (για καιρό ειρήνης) φτωχοποίηση που υπέστη στα χέρια των «διασωστών» της. Με την σύμπραξη απανωτών κυβερνήσεων κάθε κομματικής χροιάς, τα κακώς κείμενα στην εσωτερική δομή του κράτους και της εθνικής οικονομίας δεν διορθώθηκαν με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας και των πολιτών, αλλά της κομματοκρατίας και των «βαρόνων» εντός και εκτός της χώρας.

Παρά το γεγονός ότι το ΔΝΤ ομολόγησε ότι διέπραξε σοβαρό λάθος κατά τον σχεδιασμό του ελληνικού προγράμματος με την χρήση λανθασμένου συντελεστή, παρά το γεγονός ότι καταδικάστηκε ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ για παράβαση καθήκοντος, χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό από το δικαστήριο, σε σχέση με τα αμφιλεγόμενα στοιχεία που παρέδωσε για το έλλειμμα του 2009 και εγκαλείται για σοβαρότατες πράξεις από μέλη του τότε Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ, παρά τις τόσες καταφανείς και εναργείς αποτυχίες της επιβληθείσας αυτοκαταστροφικής πολιτικής άγριας λιτότητας και ματωμένων πλεονασμάτων, ο αμφιλεγόμενος ρόλος των συστηματικών ΜΜΕ και η σύμπραξη του πολιτικού κατεστημένου εμπόδισαν όχι μόνο την ανατροπή του ξενόφερτου προγράμματος, αλλά έστω και την καταδίκη του ως εγκληματικό απότοκο ξένης κατοχής. Ούτε καν το θέμα της οφειλόμενης αποζημίωσης από την Γερμανία για τις θηριωδίες των Ναζί κατά τον Β΄ ΠΠ και την επιστροφή του κατοχικού δανείου δεν μπόρεσαν να προβληθούν εσωτερικά και διεθνώς ως επίσημη κρατική διεκδίκηση εις απάντησιν στις αήθεις επιθέσεις «των θεσμών» εις βάρος του ελληνικού λαού.

Εργαλειοποίηση της λαθρομετανάστευσης και επιθέσεις μέσα από τον τύπο

Η ανωτέρω ανασκόπηση των γεγονότων της περασμένης δεκαετίας παρατίθεται για να εξαχθούν συμπεράσματα ενώπιον της νέας, σοβαρότερης κρίσης που αντιμετωπίζει η Ελλάς. Το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης εργαλειοποιήθηκε εδώ και αρκετά χρόνια από την Τουρκία, με κύριο στόχο την απόσπαση πακτωλών δισεκατομμυρίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως γνωστόν, διάφορα κυκλώματα, από δικηγόρους και ΜΚΟ μέχρι επαγγελματίες «αλληλέγγυους», συνδράμουν την Τουρκία στην διεξαγωγή των επιχειρήσεών της. Κάποιοι εξ αυτών ήδη επωφελήθηκαν της ευκαιρίας να γίνουν συνέταιροι με τους Τούρκους διακινητές και το τουρκικό στρατιωτικοπολιτικό κατεστημένο, που φτάνει μέχρι και στον νεοθωμανό σουλτάνο. Άλλωστε, και στην γερμανική κατοχή δρούσαν ελληνόφωνοι οπαδοί του ναζισμού, αλλά και μαυραγορίτες. Ευτυχώς, η συνείδηση της κοινωνίας ήταν τέτοια που μπορούσε να τους αποβάλει από το σύνολό της, να τους λογίσει ως «ἀποπόλιδες» που δέχονται «δημοθρόους τ’ ἀράς». Η ελληνική συνείδηση αντιμετώπιζε παραδοσιακά ως «μῖσος ὄβριμον», δηλαδή βδέλυγμα, αυτούς που δέχοντο να γίνουν πατραλοίες, να καταστρέψουν προς ίδιον όφελος την ίδια την πατρίδα που τους γέννησε και τους ανέθρεψε. Ίσως εκεί να οφείλεται και το γεγονός ότι επέζησε ο Ελληνισμός τόσους αιώνες, παρά τις τόσες αντιξοότητες και προκλήσεις που αντιμετώπισε.

Στον υβριδικό πόλεμο του Ταγίπ Ερντογάν, τα πράγματα δεν ήταν αρχικά τόσο ξεκάθαρα. Η διαφορά μεταξύ προσφύγων και μεταναστών δεν ήταν πάντα ευδιάκριτη, ιδίως αρχικά. Οι σειρήνες του εθνομηδενισμού, καλά οργανωμένες, εμφιλοχορούσαν σε όλα τα κέντρα εξουσίας και δημοσίου λόγου και φρόντισαν το τραγούδι τους να υπάρξει αρκούντως παραπλανητικό. Οι σταθερές ροές των παράτυπων μεταναστών, σε συνδυασμό με την χαρακτηριστική αβουλία της ΕΕ δημιούργησαν αφόρητες πιέσεις στην Ελλάδα, η οποία κλήθηκε να φιλοξενήσει πολύ υψηλότερους αριθμούς απ’ όσους της αναλογούσαν και άντεχε ο κρατικός μηχανισμός. Η αδίσταχτη δίψα όμως του Τούρκου προέδρου για ολοκληρωτική επικράτηση έκανε τα πράγματα πολύ πιο ξεκάθαρα.

Οι οργανωμένες μάζες στον Έβρο δεν φέρουν τα χαρακτηριστικά προσφύγων, ούτε μοιάζουν να έρχονται με ειρηνικές προθέσεις. Τα δακρυγόνα και μολότοφ με τα οποία βάλλονται οι συνοριοφύλακες, καθώς και οι ηλικίες και καταγωγή των επίδοξων νεήλυδων το επιβεβαιώνουν. Ανάμεσα στους δρώντες ως επιδρομείς είναι πολύ λογικό να βρίσκονται και τούρκοι μισθοφόροι, ηττημένοι τζιχαντιστές και άλλοι ακραίοι που συνιστούν απειλή για την Ελλάδα.

Η περιφρούρηση της διεθνούς εικόνας της Ελλάδος

Πλην, όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν στοιχεία εντός της Ελλάδος (όχι μόνο περιθωριακοί, αλλά και νυν και πρώην κομματικοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι) που αναπαράγουν τις ψευδές ειδήσεις του μεγάλου λαθροδιακινητή Ερντογάν. Ήδη υπήρξε ένα κατάπτυστο λιβελλογράφημα στους «Τάιμς» της Νέας Υόρκης, το οποίο, φευ, συνυπέγραψε και μια ελληνικής καταγωγής δημοσιογράφος, που αναπαρήγαγε ανεύθυνα όλες τις θέσεις της Τουρκίας, χωρίς καμία αναφορά σε ελληνικές πηγές. Ευτυχώς, υπήρξε άμεση αντίδρασηαπό ελληνοαμερικανούς πολιτικούς όπως τον κ. Γκας Μπιλιράκη και οργανωμένους ομογενείς.

Ο κομματισμός και η ιδεοληψία δεν χωράνε στον υβριδικό αυτό πόλεμο με την Τουρκία. Άλλο πράγμα η άσκηση αντιπολίτευσης και άλλο η δράση ως «πέμπτη φάλαγγα». Υπό αυτήν την άποψη, η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας μπορεί ακούσια να ενισχύσει και την ελληνική αποτρεπτική ικανότητα, διότι καθίσταται πλέον πιο εύκολο να διαχωρίζεται η ήρα από το στάρι.

Για όσο θα διαρκεί ο πόλεμος αυτός, πάντως, είναι απαραίτητο να αναβαθμίσει η Ελλάς τα αντανακλαστικά της στο μέτωπο των ΜΜΕ, όπου υπέστη δεινές επιθέσεις τα τελευταία χρόνια, ενώ δεν κατόρθωσε να καταφέρει ανάλογα πλήγματα κατά των επικριτών της με καλά στοχευμένες αντεπιθέσεις, ελέγχοντας το ψεύδος και παραθέτοντας την αλήθεια. Ασφαλώς δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσεις το οργανωμένο έγκλημα των διεθνών συμμοριών, αλλά το διαδίκτυο και το ελληνικό «σήμα κατατεθέν» το οποίο γοήτευε διαχρονικά λειτουργούν ως εξισορροπητικά όπλα το οποία δεν πρέπει να αγνοηθούν.
Εν τω μεταξύ, η επιχείρηση αυτή μπορεί να υποστηριχθεί από τον απανταχού Ελληνισμό, ο οποίος διαθέτει ποιοτικούς πολλαπλασιαστές ισχύος, όπως αρκετές διεθνώς αναγνωρισμένες προσωπικότητες.

Και στο βάθος προεδρικές εκλογές…

Επίσης, το γεγονός ότι το 2020 αποτελεί έτος προεδρικής εκλογής στις ΗΠΑ δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητο. Η περιβόητη «φιλία» του Αμερικανού προέδρου με τον Τούρκο ομόλογό του και η άχρι τούδε προστασία που του παρέχει έναντι των σκληρών κυρώσεων που επισύρουν οι πράξεις του πρέπει να αναχθεί σε προεκλογικό ζήτημα, το οποίο θα απασχολήσει τόσο τους Δημοκρατικούς, όσο και τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους. Ασχέτως εκλογικών προτιμήσεων, η ομογένεια μπορεί και πρέπει να συμβάλλει σε αυτό, διότι έχει μόνο να κερδίσει εάν περάσουν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις από την κρησάρα και κληθεί ο αμερικανικός λαός να τιμωρήσει την διγλωσσία των ηγετών του.

Η δε εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση πρέπει να συντονιστεί καλύτερα με την Διασπορά και τους συμμάχους της στο εξωτερικό, διότι η σωστή διαχείριση των ΜΜΕ συσχετίζεται πλέον με την εθνική άμυνα στην εποχή της πληροφορίας.