Η εθνικοποίηση είναι φυσιολογική

Η εθνικοποίηση είναι φυσιολογική, υποστηρίζε ο Simon Johnson, πρώην διευθυντής έρευνας του ΔΝΤ, για την Ελλάδα είχε αντίθετη άποψη. Ο κύριος Johnson ήταν ένας τεχνοκράτης με πολύ μεγάλη εμπειρία που διαχειρίζεται οικονομικές κρίσεις και διαλύει και ανασυνθέτει τις τράπεζες και ξεκινώντας από το σημείο 0. Η εμπειρία του μέσα από χώρες όπως η Ιταλία, Ιαπωνία, Σουηδία τον έκανε ένα σύγχρονο μάγο που εξαφάνιζε στελέχοι και μετόχους. “Το κλειδί” της μαγικής του εμπειρίας ήταν “να αντιμετωπίζει τους τραπεζίτες”. Το πρόβλημα στην Ευρώπη, όπως αναφέρει, είναι ότι η ρυθμιστική νομολογία που αποτελείται κατά ένα μεγάλο μέρος από “απόψεις” τραπεζιτών και ανθρώπους που συμπορεύονται με τους τραπεζίτες.

Ένα παράδειγμα από την άλλη πλευρά του ατλαντικού ήταν ο Jamie Dimon, επικεφαλής της 2ης μεγαλύτερης εππενδυτικής τράπεζας της Αμερικής JP Morgan. Και ο τρόπος, φυσικά, στον οποίο η Bear Stearns διασώθηκε μία άνοιξη, καθώς πωλούσε, σε αυτό που πολλοί πίστευαν ότι ήταν πολύ χαμηλή τιμή για την JP Morgan, ξαφνικά δημιουργήθηκε για ένα Σαββατοκύριακο μία αλλη λογική αλλα κανείς σε ένα μεγάλο διοικητικό συμβούλιο όπως η JP Morgan δεν αντέδρασε.

Η ερώτηση που αφορά την Ελληνική περίπτωση είναι αν μπορεί η χώρα να αγοράσει προβληματικά τραπεζικά περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή να αδειάσει τον κουβά όπως θα έλεγε και ο Ωνάσης.. «Όχι», θα έλεγε ο Johnson, “δεν νομίζω ότι κάποιος έχει αγοράσει ποτέ τέτοια ταραγμένα περιουσιακά στοιχεία. Είναι μια κακή λύση”, αυτη ήταν η ίδια απάντηση που έδωσε κατά καιρούς σε αντίστοιχες περιστάσεις. Ας κοιτάξουμε τι έκανε η Σουηδία, μίλησε με τους ανθρώπους που διαχειρίζονταν τις εξαγορές των τραπεζών, θα σας πω ότι ήταν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν τα κύρια περιουσιακά στοιχεία που κατείχαν οι τράπεζες, ήταν ακίνητη περιουσία και η ακίνητη περιουσία κάνει πάντα αυτό που κάνει τώρα, γίνεται πολύ ρευστό, και είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ποια είναι η τιμή της αγοράς.

Αντιθέτως ο γνωστός σε όλους μας κ. Paulson και ο κ. Bernanke το έχουν παρουσιάσει ως μια ιδανική λύση όταν οι αγορές έχουν αποξηρανθεί. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αυτό συμβαίνει συνεχώς σε χρηματοπιστωτικές κρίσεις.

Πάντα υπάρχει έλλειψη ρευστότητας. Πάντα υπάρχει αμφισβητήσιμη αξία των περιουσιακών στοιχείων. Σήμερα ετοιμάζουν στην Ελλάδα εξαγορά και εθνικοποίηση και η εκ συνεχεία εκ νέου ιδιωτικοποίηση των τραπεζών αλλά και υγιών επιχειρήσεων. Αν το κάνουν θα ξαναπάρουν τα πραγματικά άσχημα περιουσιακά στοιχεία των ισολογισμών και θα δημιουργήσουν μία αναξιόπιστη εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων στις μέρες μας αποκαλούμενη «κακή τράπεζα».

Είναι όμως είναι μια ξεχωριστή οντότητα και ελαχιστοποιεί την απώλεια ή απλά θα είναι ελεγχόμενη όπως επισημαίνει και ο κύριος Johnson? Η ιστορία επαναλαμβανετε με κραυγαλέα παραδείγματα ας θυμηθούμε την Resolution Trust Company στη δεκαετία του ’80. Θα πρέπει αυτές τις στιγμές η όμορφη λεξούλα ιδιωτικοποίηση να αποδείξη την αξία της και είναι αρκετά απλό από οικονομικής άποψης, αντιλαμβανόμαστε ότι είναι δύσκολο από πολιτικής άποψης. Οι λιγοστές Ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις σήμερα είναι πολύ ισχυρές πολιτικά. Τα διοικητικά συμβούλια τους κάνουν πολλές συνεισφορές και είναι πολύ αλληλένδετοι με τις πολιτικές ελίτ, όχι μόνο σε αυτή την περίοδο, αλλά σε όλες τις Ελληνικές δύσκολες στιγμές.

Η ιδέα εδώ ειναι να τους αντιμετωπίσουμε πρίν να είναι πολλή αργά! Ας αφήσουμε να αδειάσουν τον κουβά και τις εθνικοποιούμε όταν θα έχουν “καθαρούς πολιτικά ισολογισμούς”.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.