Μετά την τρομολαγνεία των ιδιωτικών καναλιών, την κινδυνολογία από συστημικούς ιατρούς και επιστήμονες, την πληθώρα ψευδών ειδήσεων και εικόνων στις τηλεοράσεις μας και στο διαδίκτυο και τους αυστηρούς ελέγχους των αστυνομικών στους δρόμους των πόλεων …..ο Έλληνας ”μυαλό δεν βάζει”.

Θέλει να απολαύσει την βόλτα του, τον καφέ του, να γυμναστεί, να κοινωνικοποιηθεί, ν’ αναπνεύσει ”αέρα ελευθερίας”. Θα πάει στο σούπερ-μάρκετ αν χρειαστεί και δυο φορές την ημέρα. Θα περπατήσει μέχρι το πάρκο ή την παραλία. Θα μιλήσει περισσότερο απ’ όσο προβλέπεται στον δρόμο με τον γείτονα του ή κάποιον γνωστό. Θα βγάλει τον σκύλο του βόλτα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Κι όμως όλα αυτά θα τα κάνει αφότου έχει στείλει το ντροπιαστικό μήνυμα στον κυβερνητικό αριθμό και έχει συμπληρώσει τη εξευτελιστική δήλωση μετακίνησης για να πάει μέχρι το φαρμακείο της γειτονιάς του.

Η εθνική και κοινωνική ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο!

Κι όμως, για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν αρκετό όλο αυτό και απαιτεί κάτι παραπάνω. Έτσι, γνωρίζοντας πολύ καλά τον χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας και το βαθύ της ψυχισμό, κατάφερε να την διχάσει για ακόμη μια φορά αντί να την νουθετήσει και να την ενώσει μπροστά σε μια εν μέρει ”υγειονομική απειλή” μέσω μηνυμάτων αισχρής τρομοκρατίας, απέραντης κινδυνολογίας και ρητορική σωφρονιστικής βίας. Επιστράτευσε ακόμη και άλλα μέσα όπως την αναμετάδοση ψευδών ειδήσεων, παραπλανητικών βίντεο και αναμφίβολων δηλώσεων ιατρών και αναληθών κρουσμάτων σε όλη την επικράτεια.
Τόσο πρόδηλα και ξεδιάντροπα που σε κάνει να απορείς σαν πολίτης:
Αφού η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή γιατί βασίζεται η κυβέρνηση πάνω στο ψέμα και στη πλάνη;

Τι είναι αυτό που την φοβίζει πραγματικά;

Η κριτική σκέψη!

Aυτή είναι η κρυφή απάντηση μέσα στο όλο κοινωνικό παραλήρημα και στη νοητική σύγχυση που επικρατεί αυτή τη στιγμή σε όλη την χώρα.
Η κυβέρνηση δεν επιθυμεί για δικούς της πολιτικούς και κυβερνητικούς λόγους να παραβιάζονται τα περιοριστικά μέτρα από πλευράς πολιτών ακόμη κι αν δεν τίθεται θέμα έκθεσης σε ”αόρατο” κίνδυνο ή προσβολή σε τρίτο πρόσωπο.

Βλέπουμε τις κρατικές αστυνομικές δυνάμεις να δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο για την τήρηση των μέτρων ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος.

Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος όταν ο πολίτης περπατάει στην παραλία Θεσσαλονίκης σε ασφαλή απόσταση από τους άλλους παρευρισκομένους και του γίνεται παρατήρηση;
Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος όταν γυναίκα κολυμπάει μόνη της σε ερημική παραλία στη Κρήτη και την αναγκάζουν να βγει έξω βάζοντας της πρόστιμο;
Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος όταν νεαρός κάθεται στο πάρκο μόνος του μετά την επιστροφή του από το σούπερ-μάρκετ και οι αρχές τον οδηγούν σπίτι γιατί έκανε στάση στο πάρκο και δεν γύρισε απευθείας στο σπίτι του;

Δεν μας θέλουν απλά να μείνουμε σπίτι. Μας θέλουν να μείνουμε απόλυτα αδρανείς και απόλυτα πιστοί στις εντολές τους. Μας θέλουν έγκλειστους στις ”προσωπικές” μας φυλακές. Μας θέλουν να μένουμε υπήκοοι και σκλάβοι κι όχι Ελεύθεροι και Πολίτες αυτής της χώρας! Χωρίς κριτική σκέψη και ελεύθερη βούληση διότι οι ‘’ειδικοί’’ ξέρουν καλύτερα τι είναι καλό για εμάς.

Το χειρότερο που έχει παρατηρηθεί στην ελληνική κοινωνία και στα κοινωνικά δίκτυα είναι ότι ο ελληνικός λαός και ιδίως η νεολαία έχει αρχίσει να το ”απολαμβάνει” και να βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης για να αποδράσει από αυτή τη νοητική σκλαβιά.

Βλέπουμε ”νέα παιχνίδια” να εμφανίζονται προς ”ψυχαγωγία” των έγκλειστων πολιτών όπως π.χ. αναρτήσεις ανθρώπων από τον χώρο εργασίας τους με σκοπό την προώθηση θετικών εικόνων μπροστά στη μαυρίλα της ειδησεογραφίας ή το challenge (πρόκληση) διάφορων συνομιλητών και φίλων μας με σκοπό την κοινοποίηση όμορφων στιγμών μας από το παρελθόν. 

Θαρρείς και έχουμε οικειοθελώς και προαιρετικά αποδεχθεί τον κοινωνικό μας απομονωτισμό και τον ατομικό μας εγκλωβισμό και το διασκεδάζουμε κιόλας.
Θαρρείς πως έχουμε ήδη αποδεχθεί την νεοταξική πραγματικότητα και αναπολούμε στιγμές από το ”ελεύθερο” παρελθόν μας και από την παλιά ζωή μας προ καραντίνας και προ ιού εποχή.

Θλίβομαι και αγανακτώ ιδιαίτερα για τρεις λόγους:

1. για την ευκολία με την οποία ο ελληνικός λαός πούλησε την ελευθερία του. 
2. για την ευκολοπιστία του ελληνικού λαού στα προδοτικά μέσα μαζικής εξαπάτησης.
3. για την αβίαστη συμμετοχή και συνυπευθυνότητα στο νέο εθνικό έγκλημα που διαπράττεται στην πατρίδα μου από την επιστήμη της Ιατρικής και της Νομικής και από την Αστυνομία και τον Στρατό. 

Από την κυβέρνηση δεν έχω κανένα παράπονο. Όλα τα περιμένω. Οι άνθρωποι εντολές εκτελούν και ακολουθούν όπως πάντα το δυτικό ρεύμα. Αν η Δύση πέσει στο κενό, πέφτουμε κι εμείς διότι ανήκουμε εις την δύσιν. Αν η Δύση αυτοκτονήσει, αυτοκτονούμε μαζί της διότι τη νόημα έχει η ζωή χωρίς τη δύση;

Δυστυχώς, δεν μένουμε απλά σπίτι.
Μένουμε στη φυλακή μας μέχρι να μας πουν να βγούμε έξω στο προαύλιο.
Μόνο που όταν βγούμε, τίποτα δεν θα είναι όπως το αφήσαμε.

Δεν μένουμε πολίτες.
Μένουμε σκλάβοι!
Και θα το συνειδητοποιήσουμε όταν θα είναι και πάλι αργά…

”Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα μέρες σκλαβιά και φυλακή” θα έλεγε ο τροβαδούρος της Ελευθερίας αν ήταν μαζί μας…