Με τη μετοίκηση στη μητέρα-Ελλάδα πολλοί από τους Έλληνες εκ του Πόντου, που διέμειναν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, έχτισαν με τον ερχομό τους στην εθνική τους πατρίδα ακριβή αντίγραφα εκκλησιών, ανεγερθησομένων στα διάφορα μέρη της τότε τσαρικής Ρωσίας από τους προγόνους τους που κατέληξαν εκεί, ξεκινώντας από το 1895.

Η εγκατάσταση των Ποντίων στα εδάφη της ομόθρησκης Ρωσίας ακολούθησε τον βίαιο εκδιωγμό από την ιστορική τους Πατρίδα, τον Πόντο, κατά την γενοκτονία και εξόντωση του χριστιανικού πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και μετέπειτα της Τουρκιάς. Οπότε η ανέγερση των ναών από τους Έλληνες του Πόντου στα καινούρια μέρη ήταν τιμής ένεκεν στη μνήμη των εκκλησιών και ενοριών που υπήρχαν στην Πατρίδα τους.

Ως συνέπεια, η παράδοση αυτή συνεχίστηκε από τους ομογενείς στη γη της Ελλάδας, ερχόμενων τώρα από τις διαφορές Δημοκρατίες της ΕΣΣΔ/Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών.  

Έτσι το 2002-2003, με πρωτοβουλία και έξοδα του Ιβάν Σαββίδη, στο χωριό Πρόχωμα της Θεσσαλονίκης χτίστηκε ο ναός της Αγίας Τριάδας, ο οποίος αποτελεί ακριβές αντίγραφο τρίκλιτης εκκλησίας που χτίστηκε το 1874 από τους  Έλληνες πρόσφυγες της Σάντας Τραπεζούντας στο ομώνυμο  χωριό της περιοχής Τσάλκας της Γεωργίας – γενέτειρα του Ιβάν Σαββίδη.

Με την πάροδο του χρόνου ο ναός στο Πρόχωμα απέκτησε καμπαναριό, έγινε ο φράχτης γύρω από το αύλειο χώρο της εκκλησιάς, τοποθετήθηκε μπρούντζινη  προτομή του πατέρα του Ιβάν Σαββίδη, Ιγνάτιο, και άλλα. Εκτός από αυτό, έξω από το εκκλησιαστικό συγκρότημα χτίστηκε ελικοδρόμιο, πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα και μνημείο στη μνήμη των κατοίκων που έζησαν και απεβίωσαν στη Σάντα της Γεωργίας – με μια συμβολική «βούρα»* χώμα, φερόμενη από τα μνήματά τους στη Γεωργία. Το έργο αυτό, όπως και η προτομή του Ιγνατίου Σαββίδη, φτιάχτηκε από τον γλύπτη Γιώργο Κικώτη*.

Το εσωτερικό του ναού εντυπωσιάζει με τα χρώματα των τοιχογραφιών και αυτό που αποπνέουν χάρη στην άρτια δουλειά των καλογριών της Ιεράς γυναίκειας μόνης Παναγίας Παντανάσσης της Κερατέας (Λαύριο, Αττική).

——-

* βούρα – ποντιακά: «χούφτα»

** Γιώργος Κικώτης (1968, Αλμά – Ατά /Αλμάτι, Καζακστάν, πρώην Σοβιετική Ένωση) – Σήμερα ζει και εργάζεται στο Ωραιόκαστρο – Μεσαίο Θεσσαλονίκης όπου διατηρεί δικό του εργαστήριο γλυπτικής. Ταυτόχρονα εργάζεται στη δημόσια εκπαίδευση σαν εικαστικός. Γνωστός με πολλά δημόσια έργα, τοποθετημένα σε όλη τη Μακεδονία, καθώς και στη Θράκη και στην Αττική.