Η απόφαση του Τούρκου προέδρου να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί αποτελεί άλλο ένα καμπανάκι που θα πρέπει να αφυπνίσει την ελληνική κοινή γνώμη από τον νήδυμο ύπνο στον οποίο έχει βυθιστεί. Το ίδιο και οι χλιαρές αντιδράσεις από το διεθνές περίγυρο απέναντι σε κάθε βήμα της τουρκικής αποθράσυνσης, βάσει των οποίων δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες για τον βαθμό αλληλεγγύης και προστασίας που μπορούμε να περιμένουμε από τους εταίρους μας στις δύσκολες στιγμές.

Για να είμαστε ειλικρινείς, η απόφαση του κ. Ερντογάν δεν αποτελεί έκπληξη. Μπορεί ο Τούρκος νεοσουλτάνος να εξελίσσεται σε ηγετική μορφή του παγκόσμιου ισλαμοφασισμού, αλλά αν μη τι άλλο, είναι ειλικρινής, σε αντίθεση με πολλούς εγχώριους πολιτικούς. Κατά το διαχρονικό έθος των γειτόνων μας, πιστεύει στον «νόμο της ζούγκλας», κλέβει, αρπάζει, εκβιάζει, σκοτώνει και πατάει επί πτωμάτων για την προσωπική του επικράτηση, αλλά παράλληλα φροντίζει με κάθε του κίνηση να κάνει την πατρίδα του ισχυρή και μεγάλη. Προϊδεάζει τον διεθνή περίγυρο για ό,τι πρόκειται να κάνει και αφού τους δώσει λίγο χρόνο να το χωνέψουν, περνάει στην πράξη και εκτελεί. Τόσο απλά.

grecobooks-6

Αποθρασύνεται η Τουρκία εξαιτίας της αυτοκτονικής πολιτικής κατευνασμού

Μέχρι σήμερα, οι πλείστοι των ισχυρών της γης δεν έχουν φροντίσει να τον βάλουν στην θέση του. Ακολουθούν πιστά την τακτική του εξευμενισμού και υποχωρούν στην κάθε παράλογη απαίτησή του, όσο οι απαιτήσεις αυτές δεν έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τα δικά τους συμφέροντά. Η τακτική αυτή θυμίζει έντονα την αποδεδειγμένα λανθασμένη στρατηγική που ακολούθησε αρχικά η Ευρώπη (αλλά και οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση) απέναντι στον Χίτλερ και την ναζιστική Γερμανία. Το συμπέρασμα είναι ότι ενδίδοντας συνεχώς στις ορέξεις του θηρίου, όχι μόνο δεν το εξημερώνεις, αλλά ουσιαστικά του ανοίγεις κι άλλο την όρεξη και ευθύνεσαι εν μέρει για την αποθράσυνσή του.

Ενδιαφέρον, επίσης, έχει να παρατηρήσουμε τις συμμαχικές αντιδράσεις στην νέα αυτή πρόκληση του κ. Ερντογάν με την αλλαγή του καθεστώτος της Αγίας Σοφίας. Κάποιοι πιστεύουν ότι η κίνηση αυτή θα εκληφθεί ως γενικότερη πρόκληση εναντίον της Χριστιανικής οικουμένης και ότι θα εκθέσει ανεπανόρθωτα τον σουλτάνο. Μακάρι να’ ναι έτσι και να προσθέσει άλλο ένα μέτωπο στα πολλά που έχει ανοίξει ταυτόχρονα. Όμως, η ιστορική εμπειρία μας διδάσκει να κρατήσουμε μικρό καλάθι.

Η στάση της Δύσης απέναντι στο Ρωμέϊκο

Γεγονός παραμένει ότι οι πρώτοι που βεβήλωσαν την Αγία Σοφία ήταν οι ίδιοι οι Δυτικοί, κατά την Δ΄ Σταυροφορία το 1204, όταν παρέκκλιναν από τον διακηρυγμένο στόχο τους και άλωσαν την Πόλη. Αφού λεηλατούσαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους επί ημερών, λαφυραγώγησαν τους θησαυρούς και τα πολλά ιερά λείψανα που κοσμούσαν την Βασιλεύουσα, μεταφέροντάς τα στην Δυτική Ευρώπη. Κατά τραγική ειρωνεία, αιώνες μετά, ένα μεγάλο μέρος των λειψάνων αυτών, που φυλασσόταν σε γαλλικά μοναστήρια, καταστράφηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Για να μην πάμε τόσο πίσω, όμως, αρκεί να θυμηθούμε ότι στον 20ο αιώνα ο δυτικός κόσμος κάθισε με σταυρωμένα τα χέρια, αφήνοντας τους Τούρκους να πραγματοποιήσουν απανωτές γενοκτονίες εις βάρος των ομοθρήσκων τους, γηγενών Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Στην συνέχεια, έμεινε σιωπηλός στον βίαιο διωγμό και την μεθοδευμένη αποψίλωση των εναπομεινάντων Ρωμιών από την Πόλη, αλλά και την θρησκευτική καταπίεση των τουρκικών αρχών εις βάρος της αρχαίας αποστολικής έδρας της Κωνσταντινουπόλεως, του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Για το Κυπριακό ούτε λόγος, διότι πλέον η κυρίαρχη τάση των εταίρων μας είναι να εξισώνουν τα θύματα με τον θύτη, σχεδόν κατηγορώντας την Κυπριακή Δημοκρατία ότι αρνείται να αυτοκτονήσει για να ολοκληρωθεί η μοιρασιά της μεγαλονήσου πιο βολικά.

Παρόμοιες καταστήσεις παρατηρούνται σήμερα με τον πολύπαθο λαό των Κούρδων, τους Σύριους, αλλά και τώρα τον πληθυσμό της Λιβύης, οι οποίοι υποφέρουν κάτω από την αρβύλα των Τούρκων, η οποία, είτε κεμαλική είτε νεοοθωμανική, το ίδιο σαδιστική και ανυπόφορη παραμένει. Εξου και οι όποιες δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών ή θρησκευτικών αξιωματούχων που καταδικάζουν την σημερινή συμπεριφορά του κ. Ερντογάν, εξυμνώντας την «σύνεση» του Ατατούρκ να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε μουσείο το 1934 είναι τουλάχιστον άτοπες, αφού Ατατούρκ και Ερντογάν αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου κάλπικου νομίσματος.

Τσάι και συμπάθεια από τους εταίρους, αλλά στην πράξη μηδέν

Συνεπώς, πέρα από τσάι και συμπάθεια, η λογική προστάζει ότι δεν μπορεί να περιμένει η Ελλάδα πολλά πράγματα από τους συμμάχους της. Σε θρησκευτικό επίπεδο, αξιοσημείωτη είναι η αφωνία του Βατικανού και των υπόλοιπων Χριστιανικών κοινοτήτων της Ευρώπης. Άλλωστε, οι θρησκευτικοί εκπρόσωποι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Τουρκία ήδη φρόντισαν να εκδώσουν συγχωροχάρτι στον Τούρκο πρόεδρο για την πράξη του, πριν καν εκδοθεί η δικαστική απόφαση-παρωδία. Αυτό αξίζει να τονιστεί, για να μην υπάρχουν αυταπάτες και για την χρησιμότητα των οικουμενιστικών ανοιγμάτων, τα οποία προκαλούν ουκ ολίγη ταραχή και διχόνοια στους κόλπους της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας, ενώ μοιάζουν να αποδίδουν ελάχιστα στην ώρα της ανάγκης.

Εξάλλου, η καθιέρωση της «Οικουμενικής Κίνησης» μετά τον Β΄ ΠΠ δεν κατάφερε να προστατέψει αποτελεσματικά ούτε τους εναπομείναντες Ορθόδοξους Χριστιανούς στην Τουρκία (πογκρόμ, κλείσιμο της Σχολής της Χάλκης, αρπαγή περιουσίας, στοχοποίηση από εξτρεμιστικά εθνικιστικά και ισλαμιστικά στοιχεία), ούτε τους γηγενείς Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι βιώνουν έναν νέο μεγάλο διωγμό, ο οποίος συχνά καταλήγει στην αιματοχυσία και τον μαρτυρικό θάνατο.

Ουδείς γνωρίζει εάν η αρπαγή της Αγίας Σοφίας από τον κ. Ερντογάν του γυρίσει τελικά σε μπούμερανγκ. Αν γίνει, θα οφείλεται μάλλον σε θεϊκή επέμβαση και όχι σε ανθρώπινη, διότι οι σύμμαχοί μας στην Δύση φροντίζουν να μας δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις τους, απλά εμείς δεν λέμε να καταλάβουμε.

Ώσπου, λοιπόν, να μωράνει Κύριος όν βούλεται απολέσαι, είναι καιρός πια να αναθεωρήσει η Ελλάς την αυτοκτονική στρατηγική του κατευνασμού και να θωρακίσει την άμυνά της, διότι οι ορέξεις των Τούρκων δεν ικανοποιούνται για πολύ με συμβολικές νίκες.

Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για την επιβίωσή της

Ας ξεκινήσει, η ελληνική κυβέρνηση με τα ΜΚΟ, τα οποία δρουν περίπου ως κράτος εν κράτει, και τον περιορισμό της ασυδοσίας τους. Ας αποδείξει ότι μπορεί να προστατέψει έστω και ένα ξωκλήσι στην Μόρια, όπου φανατικοί μετανάστες-πράκτορες ασκούνται βρίζοντας, ως να βρίσκονται σε πεδίο βολής φτηνό. Ας μετατρέψει το σπίτι του μεγάλου σφαγέα και διώκτη της Χριστιανοσύνης Κεμάλ Ατατούρκ σε μουσείο γενοκτονίας και  ας καταργήσει επιτέλους το προξενείο της Κομοτηνής, όπου οι ένοικοί του υπερβαίνουν κατά πολύ τα προξενικά τους καθήκοντά και ενεργούν με εξουσίες υπερυπουργού.

Χωρίς έμπρακτη διάθεση άμυνας και την δεδηλωμένη πρόθεση να προστατέψουμε την ιστορική μας παρουσία στην φλούδα αυτή της γης που λέγεται Ελλάδα, ας μην περιμένουμε καμία βοήθεια από συμμάχους του εξωτερικού. Αυτοί κοιτάζουν αποκλειστικά και μόνο το συμφέρον τους, και όπως έχει δείξει η ιστορία, είτε νοιώθουν να απειλούνται από τον φάντασμα και το πολιτισμικό αντίβαρο της Ρωμιοσύνης, είτε μας θεωρούν αρκετά δεδομένους, είτε οι Τούρκοι είναι πολύ καλύτεροι στα παζάρια απ’ ό,τι εμείς.

Όπως και να’ χει, σήμανε ήδη η τρίτη καμπάνα στην Αγια-Σοφιά και το παιγνίδι βρίσκεται στην τελευταία φάση του. Ό,τι κάνουμε από εδώ και πέρα θα κρίνει το αποτέλεσμα.