Ο CoV-19 αυξάνει την αστάθεια και οι επιχειρήσεις πρέπει να διαχειριστούν τον κίνδυνο

Με κάποια ευδαιμονία, για περισσότερα από τρία χρόνια, τα παγκόσμια χρηματιστήρια και ιδίως το NYSE στην Wall Street έχουν σημειώσει πρόοδο ! Και αυτό βασίζεται σε αυτήν τη διάσημη λογική που οι επαγγελματίες της χρηματοπιστωτικής αγοράς αποκαλούν  «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση». Τι σημαίνει αυτό το ακρωνύμιο; Στην πραγματικότητα, τα επιτόκια είναι διαρκώς χαμηλά, ακόμη και αρνητικά, λόγω της πίεσης στις κινεζικές τιμές εξαγωγής και τα επακόλουθα του εμπορικού πολέμου Κίνα-ΗΠΑ, συνοδευόμενα από το Quantitative Easing Q.E. & κεντρικές τράπεζες, σε αυτήν την περίπτωση την εξαγορά χρεών κρατικών και ακόμη εταιρικών ομολόγων με έγχυση ρευστότητας. Αυτό καθιστά δυνατή την αναβολή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνδέονται με την έλλειψη βιώσιμων πολιτικών αποφάσεων, ιδίως στη Ελλάδα. Η μόνη πιθανή εναλλακτική λύση για την αναιμία ή ακόμη και τις αρνητικές αποδόσεις στις αγορές ομολόγων και χρήματος είναι η επένδυση σε μετοχές. Στη Ελλάδα το ΧΑΑ επέστρεψε στα επίπεδο του Δεκεμβρίου του 1992!

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Dow Jones και Nasdaq μειώθηκαν αντίστοιχα κατά 7,79% στις 23.851,02 μονάδες και 7,29% στις 7,950,67 μονάδες. Αμέσως μετά το άνοιγμα των συναλλαγών στη Wall Street, έπρεπε να διακοπεί για περίπου είκοσι λεπτά λόγω ξαφνικής πτώσης 7% στο S&P 500. Αυτή η αρχή του διακόπτη κυκλώματος ενεργοποιείται κάθε φορά που επιτυγχάνεται αυτό το κατώτατο όριο . Αυτή η βάναυση επιτάχυνση των ζημιών στις χρηματοπιστωτικές αγορές, μετά από δύο ήδη πολύ κακές εβδομάδες, ενισχύθηκε επίσης από την πτώση των τιμών του πετρελαίου (η μεγαλύτερη στα 19 χρόνια) σε αντίδραση στην ανακοίνωση της Σαουδικής Αραβίας για μείωση των τιμών πώλησης. Το βαρέλι North Sea Brent στο Λονδίνο υποχώρησε σχεδόν 21% στα 36,09 $, αφού έπεσε 31,5% στα χειρότερα το πρωί, η δεύτερη απότομη πτώση στην ιστορία μετά εκείνη της 17ης Ιανουαρίου 1991, κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στον Κόλπο. Αυτή η πτώση ενισχύθηκε από φόβους ύφεσης, καθώς η επιδημία του κοροναϊού κέρδισε περαιτέρω δυναμικό το Σαββατοκύριακο και η οικονομική καρδιά της Ιταλίας τέθηκε σε καραντίνα την Κυριακή, και ακόμη και ολόκληρη η χώρα από τότε. Την Τρίτη 18/8/2022 η άτυπη πετρελαϊκή κρίση ξεκίνησε από τη Σαουδική Αραβία, η οποία επέλεξε τον πόλεμο των τιμών ανακοινώνοντας αύξηση της παραγωγής της σε περισσότερα από 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα  από τον Απρίλιο του 2020, μετά την αποτυχία των συζητήσεων μεταξύ « ΟΠΕΚ – Ρωσία για περαιτέρω μείωση των ποσοστώσεων.

Είναι πολύ πιθανό ότι με αυτή τη βάναυση και απρόβλεπτη απόφαση ότι οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να μειωθούν κάτω από τα 20 $, από 66 $ στις αρχές του έτους. Αυτές οι τιμές είναι εύλογες. Θυμηθείτε ότι μέχρι την εποχή του πολέμου Yom Kippur στις 6 Οκτωβρίου 1973, ο οποίος καταλύει την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970 και του 1980, ένα βαρέλι πετρελαίου είχε τετραπλασιαστεί από 2 $ σε 8 $ το βαρέλι. Κατά τη διάρκεια του 1ου πολέμου στον Κόλπο, το βαρέλι αυξήθηκε από 13 δολάρια τον Οκτώβριο του 1990 σε 41,87 δολάρια στις 17 Ιανουαρίου 1991 ακριβώς κατά το ξέσπασμα του πολέμου. Η αστάθεια του πετρελαίου είχε φτάσει ακόμη και σε επίπεδο 250% ετησίως. Ωστόσο, ο πόλεμος για τις τιμές του πετρελαίου θα μπορούσε να είναι προσωρινός, με τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία να καταλήξουν σε συμφωνία για να σταματήσουν την τρέχουσα πτώση των τιμών. Αλλά αν ο κοροναϊός σταματήσει μόνιμα τη μακροοικονομική δραστηριότητα σε χώρες εκτός της Ιταλίας, αυτό θα οδηγήσει σε δραστική πτώση της ζήτησης αργού πετρελαίου και επομένως στην τιμή του. Απέχουμε ακόμη πολύ από την έξοδο από την οικονομία του πετρελαίου άνθρακα, παρά τις πρόσφατες προσπάθειες. Συνειδητοποιούμε τώρα, εν όψει αυτών των ταραχώδη ειδήσεων για το χρηματιστήριο  ότι πρέπει να επανεξεταστούν οι μέθοδοι διαχείρισης επενδύσεων. Η  η κρίση θα πρέπει επεκταθεί  εάν ο κοροναϊός εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο με ποσοστό θνησιμότητας 20 φορές υψηλότερο από ό, τι για τον Έμπολα (μέχρι σήμερα, το ποσοστό αυτό είναι 2% που είναι ” εύλογο” στατιστικα). Υπό αυτές τις συνθήκες, η διαχείριση περιουσιακών στοιχείων / υποχρεώσεων το 2020 δεν μπορεί πλέον να γίνει σύμφωνα με τη λεγόμενη μέθοδο διαχείρισης μόνο του Long. Πρόκειται για μια κλασική διαχείριση όπου όλες οι θέσεις που παίρνουν οι διαχειριστές αγοράζουν αποκλειστικά, εξ ου και η ορολογία του Long Only. Αυτή είναι η κλασική διαχείριση όπου όλες οι θέσεις που λαμβάνονται από τους διαχειριστές είναι αποκλειστικά μακρές, εξ ου και η ορολογία του Long Only, εξαιρουμένης οποιασδήποτε σύντομης πώλησης.

Αυτή η κλασική μεθοδολογία διαχείρισης δεν επιτρέπει, παρά την καλή κατανομή των περιουσιακών στοιχείων, να υποστούν απότομες πτώσεις των τιμών και συνεπώς οδηγεί σε ισχυρή απόσβεση των περιουσιακών στοιχείων. Η γενίκευση της διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων χρησιμοποιώντας σταθερά και υπό όρους παράγωγα δεσμεύσεων, τα οποία συχνά ονομάζεται εναλλακτική διαχείριση, αλλά στην πραγματικότητα είναι η διαχείριση χρηματοοικονομικού κινδύνου είναι πιο κατάλληλη σε έναν ευμετάβλητο κόσμο. Αυτή η βιωσιμότητα των εταιρικών αποτιμήσεων σε έναν κόσμο συναλλαγματικών ισοτιμιών, ισοτιμιών, μετοχών και ευμετάβλητων εμπορευμάτων είναι αποτελεσματική χάρη σε αυτήν την κατάλληλη διαχείριση που θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ελληνική επικράτεια. Αυτό έχει τη μορφή παραγώγων μέσων που συχνά συσκευάζονται προς πώληση για εταιρείες σε λεγόμενα δομημένα προϊόντα. Η διαχείριση αυτή καθιστά δυνατή την αποφυγή υποβολής σε ισχυρές διακυμάνσεις της αγοράς και τη διατήρηση αποτιμήσεων. Αυτή είναι η προϋπόθεση για τη βιώσιμη χρηματοδότηση που βοηθά στην προστασία των εταιρειών και των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων τους από την απόσβεση. Έτσι, έξυπνα, το χρηματιστήριο μας θα ανέβαινε μόνο και η αγορά συναλλάγματος φάνηκε να μην έχει πλέον αστάθεια (στο 5%). Αλλά ξαφνικά η πορεία του ευρώ εναντίον του δολάριο υποχώρησε από 1,10 σε 1,14 και οι τιμές των μετοχών μειώθηκαν.

Σήμερα, αυτή η απρόβλεπτη οικονομική κίνηση έχει τελειώσει το status quo. Η αφύπνιση της αστάθειας είναι μια υπενθύμιση της επείγουσας ανάγκης των Ελληνικών εταιρειών να διαχειρίζονται τους χρηματοοικονομικούς τους κινδύνους, δηλαδή τις πιθανές απώλειες που συνδέονται με ξαφνικές διακυμάνσεις. Τα παράγωγα σταθερών και υπό όρους δεσμεύσεων αποτελούν την κατάλληλη απάντηση, εφόσον τηρείται αυστηρά η συμμόρφωση των κανόνων διαχείρισης που καθορίζονται από τη συμμόρφωση. Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση της οικονομικής διαχείρισης για τις Ελληνικές εταιρείες την επόμενη δεκαετία της ύφεσης.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.