Tα τελευταία δύο χρόνια, με αποκορύφωμα τον μήνα Οκτώβριο 2020 έχει διαπιστωθεί μία εξαφάνιση του ονόματος Ναζιστική Γερμανία, τονίζοντας μόνο το «Ναζί» και όχι οι “Γερμανοί Ναζί”. Δυστυχώς η Ιστορία δεν διαγράφεται σβήνοντας μόνο ονόματα. Οι σημερινοί απόγονοι των Γερμανών Ναζί βρίσκονται στην Γερμανική και όχι μόνο κυβέρνηση, υπάρχουν οι φωτογραφίες των “μετανοημένων βαρβάρων” στα σπίτια των Γερμανικών απογόνων τους για να τους θυμίζουν τον Εθνικοσοσιαλισμό.

Την ίδια Ευρωπαϊκή στιγμή το γερμανικό κοινοβούλιο απέρριψε  προτεινόμενο νόμο που θα εγγυόταν την πολιτογράφηση για τους Γερμανούς που είχαν εγκαταλείψει τους Ναζί. Το περασμένο καλοκαίρι, η Γερμανία ανακοίνωσε με δύο νομικά διατάγματα ότι δεν θα διευκόλυνε την πολιτογράφηση για τους Γερμανούς Εβραίους που εγκατέλειψαν το ναζιστικό καθεστώς λόγω διώξεων και για τους απογόνους τους. Η κίνηση ακολούθησε μια εκστρατεία πολλών που είχαν απορρίψει τις αιτήσεις τους παρά τις συνταγματικές εγγυήσεις.

Το άρθρο 116 του γερμανικού συντάγματος ορίζει ότι “πρώην Γερμανοί πολίτες οι οποίοι, μεταξύ 30ης Ιανουαρίου 1933 και 8ης Μαΐου 1945, στερήθηκαν την ιθαγένειά τους για πολιτικούς, φυλετικούς ή θρησκευτικούς λόγους και οι απόγονοί τους θα αποκαταστήσουν, κατόπιν αιτήσεως, την ιθαγένειά τους.” Ωστόσο, το 2017 και το 2018, από σχεδόν 10.000 αιτήσεις που υποβλήθηκαν βάσει του άρθρου 116, εγκρίθηκαν μόνο 2.900. Ενώ τα διατάγματα δεν χαλάρωσαν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ιθαγένεια, οι οργανώσεις ισχυρίζονται ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα από τη γερμανική κυβέρνηση για να επιτραπεί σε περισσότερους ανθρώπους να επαναφέρουν την υπηκοότητά τους. 

Αλήθεια περιμένουμε από αυτούς τους Ευρωπαίους κυρώσεις για την Τουρκία αντί να κάνει η Ελλάδα ολοκληρωτικές απαγορεύσεις γερμανικών προϊόντων;

Nα θυμηθούμε ακόμα τα αδέλφια γερμανών Ναζιστών που  κληρονόμησαν μια σειρά από τεράστιες  επιχειρήσεις, που κατασκεύαζαν τα πυροβόλα όπλα Mauser και αντιαεροπορικούς πυραύλους για την πολεμική μηχανή του Τρίτου Ράιχ,πριν και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Τα πιο πολύτιμα περιουσιακά τους στοιχεία έγιναν συμμετοχές, μετά τον πόλεμο,  στις βιομηχανίες αυτοκινήτων Bayerische Motoren Werke AG (BMW) και Daimler AG. Τα δύο αδέλφια απεβίωσαν πριν από μερικές δεκαετίες,  και η κληρονομιά τους μεταβιβάστηκε στην χήρα του Herbert, Johanna Quandt, 86 ετών, και τα παιδιά τους Susanne Κlaten και Stefan Quandt.

Tα δύο ονόματα που ακούσατε δεν  είναι τυχαία. Είναι οι δισεκατομμυριούχοι κληρονόμοι και κυρίαρχοι μέτοχοι της πιο βαριάς βιομηχανίας της Γερμανίας. Της Θρυλικής BMW!   

Οι κόρες του δισεκατομμυριούχου Harald Quandt – Katarina Geller, 61 ετών, Gabriele Quandt, 60 ετών, Anette Angelika Μay-Thies, 58 ετών, και η πενηντάχρονη  Colleen Bettina Rosenblat-Mo  είναι επίσης  μέτοχοι , της αυτοκινητοβιομηχανίας BMW και κρατάνε πάντα ιδιαίτερα χαμηλό προφίλ. Οι πέντε αδελφές που απέμειναν από την δυναστεία Quandt κληρονόμησαν περίπου 1,5 δισεκατομμύριο γερμανικά μάρκα ( 760 εκατ. $), μετά το θάνατο της μητέρας τους Inge  το 1978, σύμφωνα με την βιογραφία της οικογένειας, «The Quandts». Οι αδελφές μέχρι σήμερα  διαχειρίζονται τον γερμανικό βάρβαρο γεμάτο αίμα και πόνο, πλούτο που τους άφησε ο Harald Quandt, μέσω του Holding GmbH, ενός επενδυτικού fund στο Bad Homburg,  ένα προάστιο  που διαμένουν οι μεγιστάνες της Γερμανίας, κοντά στην πόλη Έσσε.

Οι συμβάσεις των εργαζομένων στα σημερινά εργοστάσια στηρίζονται μέχρι και σήμερα στο Πρόγραμμα αντιστάθμισης καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία (GFLCP). Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, το γερμανικό Ράιχ και γερμανικές εταιρείες εκμεταλλεύονταν τεράστιο αριθμό σκλάβων και αναγκασμένων εργατών και στερημένων την ιδιοκτησία τους, με θύματα κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, από Χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Τον Ιούλιο του 2000, διορίστηκαν από την  κυβέρνηση της Γερμανίας εταίροι οργανισμοί με σημεία το σχέδιο “Μνήμη, Ευθύνη και μέλλον”  που συντηρεί αυτές τις συμβάσεις μέχρι σήμερα! Το συγκεκριμένο σχέδιο τερμάτισε επίσης ένα ξεχωριστό ταμείο που υπήρχε για θύματα των ιατρικών πειραμάτων, αφορούσε παιδιά που είχαν χωριστεί από τους γονείς τους και έμεναν  σκλάβοι και καταναγκαστικοί εργάτες και οι οποίοι ζουν με τραύματα μέχρι και σήμερα.

Οι απόγονοι των Γερμανών Ναζί δηλώνουν ντροπή για τους συγγενείς τους, σε αντίθεση με τους απογόνους των δοσιλόγων στην Ελλάδα που ωραιοποιούν την ιστορία ότι υποτίθεται ότι έπεσαν θύματα ιδεολογίας. Ενδεικτική είναι η μαρτυρία του Αλέξανδρου Γιοσμα, γιου του Ξενοφώντα Γιοσμά, γνωστότερου  και ως «φον» Γιοσμά στη Θεσσαλονίκη εξαιτίας της συνεργασίας του με τους Γερμανούς. Καταδικάστηκε για δωσιλογισμό ωστόσο ο γιος του τον θεωρεί ήρωα και καμαρώνει για το έργο του πατέρα του. «Ευτυχώς που πολέμησε ο Γιοσμάς τα κομμούνια, διαφορετικά θα ήμασταν στο Σύμφωνο Βαρσοβίας από το 1944. Οι εθνικιστές εδώ πολέμησαν τα κομμούνια που σφάζανε ελληνικό λαό…»

«Να διδαχθούμε από το παρελθόν»

Ο Εθνικοσοσιαλισμός πιστεύει στα σύνορα και επιδιώκει απλά Σοσιαλισμό αλλά με επικράτηση του ενός έθνους ή της μίας φυλής απέναντι στους υπόλοιπους, οι οποίοι θεωρούνται κατώτεροι. Στον πυρήνα της ιδεολογίας βρίσκεται η «Αρία Φυλή», ή οι υγιείς εμβολιασμένοι από αγάπη προς των συνάνθρωπο.

Ο πυρήνας των ιδεολογιών δεν είναι το έθνος – αν ξέραμε απόξω βιβλία του Κοσμά του Αιτωλού θα καταλαβαίναμε ότι το λάθος βρίσκετε στην λέξη «ΓΕΝΟΣ» και όχι έθνος όπως οι σημερινοί κυβερνητικοί εκπρόσωποι που χρησιμοποιούν την λέξη έθνος και διχάζουν το γένος των Ελλήνων. Το σημερινό υγειονομικό φασιστικό καθεστώς, όπως ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο Φασισμός, είναι ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ άσχετα με την Ελευθερία και της Αρχές της Δημοκρατίας που διέπουν το γένος των Ελλήνων.

Ταξίδι στο μέλλον 2020

Αλήθεια η σημερινή covid πολιτική  μας πηγαίνει πίσω στο χρόνο, η τακτική τρόμου είναι ίδια! Τότε ο  Θέμος Κορνάρος συνηγορεί πως η χρήση του στρατοπέδου ως προπαγανδιστικού όπλου εκφοβισμού ήταν το κύριο μέλημα των Γερμανών:

«Η ίδρυση του Χαϊδαρίου έχει ένα πιο σοβαρό σκοπό… Η διαμονή εκεί έπρεπε να έχει το αβέβαιο, το αόριστο, το διαρκώς επικίνδυνο. Να γίνει ο μπαμπούλας, φόβητρο, συνώνυμο με τον Χάρο και να παραδοθεί έτσι στη φαντασία του ευαίσθητου λαού μας… Ιδρύθηκε περισσότερο για τους έξω και λιγότερο για τους ίδιους τους κρατούμενους».

Αυτό μας θυμίζει τη «σκηνοθεσία τρόμου» που ασκούσε η μηχανική της εξουσίας στην αφήγηση του Φουκώ: «Ένα κρυμμένο βασανιστήριο είναι ένα βασανιστήριο υπό προνομιακές συνθήκες, και τότε πλανάται η υποψία ότι δεν ήταν αρκετά άτεγκτο». Ένα βασανιστήριο δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα αν είχε εκτυλιχθεί σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας. Αντιθέτως, η τιμωρητική πρακτική γεννάει τον παραδειγματισμό, μια εντύπωση τρόμου. Η μάζα των κρατούμενων στο Χαϊδάρι, ενταγμένη σε αυτό το κυριαρχικό σύστημα καθυπόταξης, χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο του παραδειγματισμού και της υπόδειξης του «ορθώς πράττειν», που στην συγκεκριμένη περίπτωση συνδεόταν με τις μηδενικές πράξεις αντίστασης.

Δεν πρέπει να πέσουμε θύματα της Γερμανικής προπαγάνδας που προσπαθεί να ξεγράψει την σύνδεση των λέξεων Γερμανοί-ΝΑΖΙ γιατί η ιστορία βρίσκεται στα κόκκαλα αγωνιστών θαμμένα σε Ελληνικό έδαφος,  κατά την αποχώρηση τους από την Αθήνα, στις 12 Οκτωβρίου του 1944, οι ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΝΑΖΙ άφηναν πίσω τους μια Ελλάδα που είχε χάσει το 10% του πληθυσμού της. Οι στρατιωτικές απώλειες μαζί με αυτές των αμάχων από την πείνα και τις κακουχίες εκτιμώνται γύρω στις 600.000. Ο πόλεμος άφησε επίσης και ήρωες αντιστασιακούς αλλά και πολλούς περήφανους δωσίλογους που ζουν ανάμεσα μας.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

Processing…
Success! You're on the list.