Θεωρούμε πως η διπλωματία μας, έθεσε μια απλή πρόταση, καθώς δύο κράτη-μέλη της Ε.Ε –Ελλάδα, Κύπρος- διαμαρτύρονται για παραβιάσεις των χωρικών υδάτων από την Τουρκία. 

Λοιπόν, τι γίνεται με την περίφημη «αλληλεγγύη» της ΕΕ;  Η Ελλάδα πρότεινε στο 27μελές γκρουπ των “εταίρων” να επιβάλει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. 

Ποιος το υποβάθμισε

Ωστόσο, την ώρα που οι ηγέτες της ΕΕ που συγκεντρώνονται για την σύνοδο κορυφής, ο Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων Μπόρελ υποβαθμίζει μια τέτοια κίνηση, για συλλογικές κυρώσεις κατά της Άγκυρας. 

Η Ελλάδα “καταδίκασε” τη Γερμανία – η οποία επί του παρόντος κατέχει την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ – επειδή δεν έδειξε ηγετικές ικανότητες. 

Η Αθήνα διαμαρτύρεται ότι το «ευρωπαϊκό μπλοκ» έχει κάποια κοινή αμυντική δέσμευση και ότι τα ευρωπαϊκά έθνη δεν πρέπει να προμηθεύουν όπλα, σε μια χώρα, που θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει εναντίον μέλους της ΕΕ.

Η ένταση ανεβαίνει στην Μεσόγειο

Οι εντάσεις έχουν «ανέβει» στην ανατολική Μεσόγειο, όπου οι προσπάθειες έρευνας και γεωτρήσεων, της Τουρκίας, για φυσικό αέριο, την έφεραν σε «σύγκρουση» με Ελλάδα και Κύπρο για τα θαλάσσια σύνορα. 

Η ΕΕ έχει καταγγείλει την Τουρκία για προκλήσεις και επιθετικούς ελιγμούς, στην ανατολική Μεσόγειο. Εκτός όμως από τα θυμωμένα λόγια, φαίνεται ότι δεν υπάρχει τρόπος πρακτικής αντίδρασης. 

Οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί λόγο της στρατιωτική συμμετοχή της Άγκυρας στη σύγκρουση στη Λιβύη και τον πρόσφατο πόλεμο στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. 

Οι «βρώμικες» επιθέσεις του Ερντογάν εναντίον του Μακρόν λόγω της εχθρότητας του προς το Ισλάμ, έχουν επίσης προκαλέσει εντάσεις. 

Ωστόσο, πού είναι η ευρωπαϊκή ενότητα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των μελών της; 

Κρεμασμένη στα μανταλάκια

Η Ελλάδα και η Κύπρος μοιάζουν να μένουν κρεμασμένες στα μανταλάκια και να στεγνώνουν μόνες, ειδικά όταν πρόκειται η ΕΕ, να δείξει τα «δοντάκια» της προς την Τουρκία. 

Φαίνεται προφανώς το εξής απλό και «βρώμικο γεγονός», ότι μεμονωμένα κράτη της ΕΕ, έχουν να χάσουν πολλά κέρδη, εάν επιβληθεί εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. 

Η Ιταλία και η Ισπανία είναι ο δεύτερος και τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στην Άγκυρα, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης. 

Η Γερμανία έχει επίσης δει τις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία να αυξάνονται κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Οι πωλήσεις στην Τουρκία αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο όλων των γερμανικών εξαγωγών όπλων. 

Οι “φίλοι” μας

Ορισμένα κράτη της ΕΕ πιέζουν για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, προς υποστήριξη της Ελλάδας και της Κύπρου. 

Αυτά είναι η Γαλλία, Αυστρία, Σλοβενία ​​και Σλοβακία.

Ωστόσο, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία εμποδίζουν την ομόφωνη στάση των 27κρατών-μελών, πράγμα που σημαίνει ότι τα όπλα θα συνεχίσουν να «πηγαίνουν» στην Τουρκία. 

Κατά ειρωνικό τρόπο, ο μεγαλύτερος τομέας, των ευρωπαϊκών πωλήσεων εξοπλισμού προς την Άγκυρα είναι τα πυρομαχικά. Επίσης η Γερμανία βρίσκεται στο στάδιο της πώλησης έξι υποβρυχίων τύπου 214 στην Τουρκία.

Ο ορισμός της αντίφασης

Η Ελλάδα εξέφρασε ανησυχία ότι τέτοια όπλα θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανισορροπία της ναυτικής δύναμης, στην ανατολική Μεσόγειο, υπέρ της Τουρκίας, ενισχύοντας έτσι μια πιο επιθετική πολιτική, από πλευράς Τουρκίας, όσον αφορά τους ισχυρισμούς της, περί υφαλοκρηπίδας. 

Κατανοούμε ασφαλώς το οικονομικό ζήτημα, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι η Γερμανία και άλλοι «σύμμαχοι» κατανοούν επίσης την τεράστια αντίφαση, της παροχής επιθετικών όπλων, σε μια χώρα που απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα δύο χωρών της ΕΕ. 

Λυπούμεθα πολύ, αλλά αυτός είναι ο ορισμός της λέξης αντίφαση. 

Πλήρη έλλειψη ενότητας

Αυτό που δείχνει η ΕΕ είναι η πλήρης έλλειψη ενότητας. 

Μάλιστα η Καγκελάριος Μέρκελ και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Λάιεν, έχουν επανειλημμένα ζητήσει από την ΕΕ να υιοθετήσει μεγαλύτερη γεωπολιτική επιθετικότητα. 

Πώς να γίνει όμως αυτό και να «εξυπηρετηθούν» τέτοιες μεγαλοπρεπείς φιλοδοξίες, όταν το μπλοκ των 27, δεν μπορεί καν να βρει μια κοινή θέση για να υπερασπιστεί τα ζωτικά συμφέροντα των μελών του; 

Η επιδίωξη στενών κρατικών συμφερόντων, με τη μορφή κέρδους για τις εθνικές βιομηχανίες όπλων, αποκαλύπτει την «πλατυποδία» και την υποκρισία των προτροπών, περί «ενότητας» και «αλληλεγγύης». 

Το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι γρήγορες όταν πρόκειται να επιβάλουν κυρώσεις στη Ρωσία, τη Λευκορωσία, τη Βενεζουέλα και άλλα έθνη για υποτιθέμενες «αρχές» που παραβιάζονται. 

Ωστόσο, όταν πρόκειται για την προστασία των κερδών για τις βιομηχανίες όπλων, έναντι της προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου, στην αντιπαράθεσή τους με την Τουρκία, τότε η ΕΕ μαζεύεται σαν γατάκι. 

Πύραυλοι και τορπίλες

Τα ευρωπαϊκά έθνη πυροδοτούν συγκρούσεις στη νότια περιφέρειά τους, οι οποίες ενδέχεται να πάρουν άλλη τροπή. 

Η απόλυτη τρέλα είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές είναι μέλη της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, που επιδιώκει να διατηρήσει την ασφάλεια και την ειρήνη στον Ατλαντικό και την Ευρώπη. 

Η Ελλάδα ζητά από τις ΗΠΑ να της προμηθεύσουν ναυτικούς πυραύλους «Arleigh Burke», για να αντισταθμίσουν τις πωλήσεις όπλων από Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία. 

Πώς θα υπάρξει ένα τέλος; 

Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ έγιναν πωλητές πυραύλων/τορπιλών, που «εκτοξεύονται κάτω από το νερό»;