Ο Adolf Heinrich Ernst Heusinger ήταν Γερμανός στρατιωτικός, του οποίου η «λαμπρή καριέρα» καλύπτει την Γερμανική Αυτοκρατορία, την Δημοκρατία της Βαϊμάρης, την Ναζιστική Γερμανία και την Δυτική Γερμανία.

Ο Heusinger έγινε μέλος του γερμανικού στρατού ως εθελοντής το 1915 και αργότερα έγινε επαγγελματίας στρατιώτης.

Τον Αύγουστο του 1937, στον Heusinger, ανατέθηκε στο Επιχειρησιακό Προσωπικό του ανασυσταθέντος Γενικού Επιτελείου Στρατού της Βέρμαχτ.

Υπηρέτησε εκεί, προήχθη από υπολοχαγό σε συνταγματάρχη στις 20 Μαρτίου 1939, και παρέμεινε σε αυτήν τη θέση μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 1940, όταν έγινε αρχηγός του.

Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Στρατού, για λίγο διάστημα, το 1944.

Ο Heusinger κατέθεσε κατά τη διάρκεια της δίκης της Νυρεμβέργης (αλλά ήταν «αθώος» ο άνθρωπος).

Το 1950, αρχίζουν τα «μεταπολεμικά παράσημα», καθώς έγινε σύμβουλος στρατιωτικών υποθέσεων στον Αντενάουερ, τον πρώτο Καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας.

Υπηρέτησε στο Υπουργείο Άμυνας της Δυτικής Γερμανίας το 1955.

Με την ίδρυση της Δυτικής Γερμανίας Ένοπλες Δυνάμεις Bundeswehr το 1955, ο Heusinger επέστρεψε στη στρατιωτική θητεία.

Διορίστηκε Γενικός Διευθυντής στις 12 Νοεμβρίου 1955, στο Bundeswehr και πρόεδρος του Συμβουλίου Στρατιωτικής Ηγεσίας.

Τον Μάρτιο του 1957, έγινε αρχηγός όλων των ενόπλων δυνάμεων του Bundeswehr.

Λίγο αργότερα, τον Ιούνιο του 1957, ο Heusinger προήχθη σε στρατηγό και ορίστηκε ο πρώτος Γενικός Επιθεωρητής του Bundeswehr παραμένοντας εκεί μέχρι τον Μάρτιο του 1961.

Τον Απρίλιο του 1961, διορίστηκε Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1964 όταν και αποσύρθηκε.

Ήταν, σύμφωνα με ειδήσεις, καταζητούμενος από τη Σοβιετική Ένωση, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, για εγκλήματα πολέμου, που διαπράχθηκαν στα κατεχόμενα σοβιετικά εδάφη.

Ο Heusinger πέθανε στην Κολωνία στις 30 Νοεμβρίου 1982, σε ηλικία 85 ετών.

Σύμφωνα με έγγραφα που κυκλοφόρησε η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών το 2014, ο Heusinger μπορεί να ήταν μέλος του Schnez-Truppe, ενός μυστικού στρατιωτικού σώματος, που οι βετεράνοι των Βέρμαχτ-Waffen και SS προσπάθησαν να ιδρύσουν στις αρχές της δεκαετίας του ’50.