Τι κοινό έχουν οι ιοί και τα κόμματα; Και τα δύο εξαπλώνονται μέσα στην κοινωνία και απειλούν τους ανθρώπους. Επίσης, αμφότερα μετέρχονται μηχανισμούς εξαπάτησης για να παρακάμψουν την άμυνα των οργανισμών που προσβάλλουν και επιχειρούν να επικρατήσουν με δόλια μέσα.

Ένα άλλο κοινό σημείο που διαθέτουν είναι η δυνατότητα τους να μεταλλάσσονται. Παρά την τρομολαγνεία των δημοσιογράφων σχετικά με τις μεταλλάξεις του νέου κορωνοϊού, συνήθως οι μεταλλάξεις των ιών τούς καθιστούν λιγότερο θανατηφόρους, έστω και αν γίνονται πιο μεταδοτικοί. Επειδή η εξάπλωση ενός ιού δεν ευδοκιμεί αν οι φορείς του πεθαίνουν, οι μεταλλάξεις τείνουν προς το ηπιότερο, ώστε να φιλοξενείται και να μεταδίδεται το στέλεχος αποδοτικώτερα.

Τα κόμματα θεριεύουν με τις μεταλλάξεις, αντί να εξασθενούν

Είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να ειπωθεί το ίδιο και για τις μεταλλάξεις των κομμάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, οι «εκσυγχρονισμοί» ή μεταλλάξεις των κομμάτων δεν φαίνονται να μετριάζουν την επικινδυνότητά τους και την απειλή που συνιστούν για την κοινωνία. Αντιθέτως, αυξάνουν τον κίνδυνο για τους πολίτες.

Οι προηγούμενες μεταλλάξεις των ΠΑΣΟΚ και Σύριζα, όπως και συντελούμενη σήμερα εντός της ΝΔ, προξένησαν μέγιστη ζημιά στην χώρα, μαζί με ελάσσονα τροποποιημένα στελέχη τους, όπως οι ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ και το Ποτάμι.

Το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ των Σημίτη-ΓΑΠ ευθύνεται για τα Ίμια και το μνημόνιο, ο μεταλλαγμένος Σύριζα μετέτρεψε το «όχι» του δημοψηφίσματος σε «ναι», έφερε το τρίτο μνημόνιο και την Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ η μεταλλαγμένη ΝΔ του υιού Μητσοτάκη απεργάζεται νέες απώλειες εθνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, την στοχοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και την πλήρη αστυνόμευση της κοινωνίας, πλην των ΜΚΟ και μεταναστών, που αποτελούν κράτος εν κράτει.

Βέβαια, η μετάλλαξη της ΝΔ χρονολογείται ήδη από την δεκαετία του ’80, όταν υιοθέτησε το μοντέλο του γαλάζιου ΠΑΣΟΚ, αρκούμενη απλά να υπόσχεται καλύτερη διαχείριση και λιγότερα σκάνδαλα, αλλά στερούμενη κάθε ειδοποιού διαφοράς και πολιτικής πρωτοτυπίας.

Προς κυβερνητικό συνασπισμό τύπου Φράνκενστάιν;

Ήδη στα κομματικά εργαστήρια γίνονται πειραματικές δοκιμές για τον συνδυασμό στελεχών και την τεχνητή συνένωση κομμάτων υπέρ της δημιουργίας κυβέρνησης συνασπισμού, αποτελούμενης από τα μεταλλαγμένα στοιχεία των ΝΔ, Σύριζα και ΚΙΝΑΛ.

Αναμφίβολα, υπό το βάρος ενός τόσο ενισχυμένου και εξαπλωμένου κομματικού ιικού φορτίου, τα συστήματα άμυνας της κοινωνίας και των πολιτών θα καταρρεύσουν και η δράση του συγκεκριμένου επικίνδυνου πολυκομματικού στελέχους ενδέχεται να αποβεί μοιραία.

Ελπίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή που σχεδιάζεται θα αποτύχει, αφού οι τεχνητοί ιοί αποδεικνύονται εκ φύσεως πιο ασταθείς και απορρίπτονται από την ίδια την φύση. Άλλωστε, ο ανταγωνισμός μεταξύ των ξεχωριστών στελεχών και η απληστία που χαρακτηρίζει το κάθε ένα εξ αυτών ίσως επηρεάσει την λειτουργία του εκκολαπτομένου μορφώματος και οδηγήσει το σχέδιο σε ναυάγιο, που θα επιτρέψει την κοινωνία να αμυνθεί καλύτερα απέναντι στην κομματική λοιμική.

Απλές οδηγίες προφύλαξης από την κομματική λοιμική

Εν τω μεταξύ, όπως και με την αντιμετώπιση των ιών, υπάρχουν μέτρα προφύλαξης που μπορεί να εφαρμοστούν απέναντι στον λοιμό του κομματισμού. Κατ’ αρχάς, οι πολίτες μπορεί να αποφύγουν χώρους υψηλού κινδύνου, όπου το ιικό φορτίου της κομματοκρατίας είναι σταθερά υψηλό. Τέτοιοι χώροι αποτελούν πρωτίστως τασυστημικά ΜΜΕ. Εφημερίδες, δελτία ειδήσεων, τηλεόραση, ραδιόφωνο και πλέον τα κοινωνικά δίκτυα είναι ιδανικοί χώροι για την μετάδοση της κομματισμού.

Όσοι συχνάζουν στους χώρους αυτούς θα πρέπει να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή. Θα πρέπει να φιλτράρουν τις (παρα)πληροφορίες που μεταχειρίζεται ο κομματισμός δια της εικόνας και του ήχου για να εξαπλώνεται και να αναπαράγεται.

Η αποστείρωση του περιβάλλοντος βοηθάει εξαιρετικά. Κάνουμε απεγκατάσταση εφαρμογών που λειτουργούν ως υπερμεταδότες και δεν κλικάρουμε συνδέσμους που αυξάνουν την επισκεψιμότητα των μέσων αυτών. Επίσης, καθιστούμε σαφές στους χορηγούς και διαφημιστές που τους στηρίζουν ότι θα προτιμήσουμε εναλλακτικά προϊόντα. Τέλος, καταπολεμούμε τα νοσηρά μηνύματα τους (εθνομηδενισμός, τρομολαγνεία, αστυνόμευση της σκέψης) με κείμενα και πρόσωπα που προάγουν την κριτική σκέψη.

Άλλα ζητεί η ψυχή μας, για άλλα κλαίει…

Εξάλλου, αυτό μάς προτρέπει κι ο Οδυσσέας Ελύτης: «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδερφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη».

Κάποτε η χαρά του Έλληνα ήταν η αγορά, η συναναστροφή με τους συμπολίτες, η μετοχή στα κοινά… Σημασία δεν είχε το κατά κεφαλήν εισόδημα ή τα τετραγωνικά της κατοικίας, αφού ομορφότερο περιβάλλον από την ελληνική φύση δύσκολα βρίσκεται και όλα τα πλούτη της Ανατολής υστερούν μπροστά στην πηγαία ευχαρίστηση και καταξίωση που χαρίζουν ο «έπαινος του Δήμου και των Σοφιστών, τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε∙ η Αγορά, το Θέατρο και οι Στέφανοι». Το ερώτημα του Καβάφη αιωρείται σήμερα ως φάντασμα από το παρελθόν: «και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις;»

Με την λοιμική της κομματοκρατίας να έχει αποδειχθεί χρονία και εξουθενωτική, η κοινωνία θα πρέπει να αφιερώσει τουλάχιστον τις ίδιες δυνάμεις για την καταπολέμησή της που χρησιμοποιεί για τον κορωνοϊό. Στο κάτω-κάτω, με τις μεταλλάξεις της, επηρεάζει πολύ περισσότερο κόσμο.

Η δημιουργία ανοσίας αποδεικνύεται ζωτικής σημασίας.