Οι Απόκριες τελειώνουν, αλλά οι μασκαράδες δεν λένε να το καταλάβουν. Φτάνουμε οσονούπω στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή, αλλά με απόφαση των κυβερνητικών καρνάβαλων θα παραμείνουμε μουτσουνιάρηδες (με διπλή μάσκα, παρακαλώ), έστω και αν το μέτρο αυτό στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης. Μάλιστα, τα δεδομένα της πιο σοβαρής μέχρι τώρα επιστημονικής μελέτης (για τα καλά καταχωνιασμένη από τους κορονοκράτες πραιτωριανούς), αυτή της Δανίας, έδειξαν ότι η προστασία που προσφέρουν οι μάσκες στο κοινό είναι ελάχιστη. Το ίδιο συμπέρασμα τεκμηριώνεται από πρόσφατη μελέτη από την Ιαπωνία σχετικά με την χρήση διπλής μάσκας.

Ξεκινάει σε λίγο η σταυρική πορεία προς την Ανάσταση, αλλά ουδείς γνωρίζει εάν θα μπορέσουμε τελικά να κάνουμε Πάσχα σαν ελεύθεροι άνθρωποι ή ιεροκρυφίως, όχι πλέον «δια τον φόβον των Ιουδαίων», αλλά δια τον φόβον του Μητσοτάκη, του Χαρδαλιά, των λοιμοξιολόγων, των δημοσιογράφων και των λοιπών κοροκρατών…

Επιμένοντας σε λάθος μέτρα

Οι γιορτές πάνε και έρχονται, η μια εποχή διαδέχεται την άλλη, αλλά «η κυβέρνηση των αρίστων» (η πιο ταιριαστών επιθέτων με ομοιοκαταληξία) μένει πιστή στο ίδιο τροπάρι. Εδώ και έναν χρόνο τραβάει αυτό το βιολί και παρά το ρεσιτάλ κακοφωνίας και πολύ περισσότερο τις κακουχίες που προκαλούνται στον πληθυσμό, δεν διαφαίνεται η παραμικρή διάθεση για αναθεώρηση στρατηγικής και αποτυχημένων πολιτικών. Βασισμένη στις καλές επιδόσεις του πρώτου εγκλεισμού την περασμένη άνοιξη (τα αποτελέσματα του οποίο ολοένα και περισσότερο μοιάζουν να αποδίδονται στην τύχη και τις ευνοϊκές συγκυρίες, παρά σε οποιαδήποτε ευφυή κίνηση των κυβερνόντων), επιμένει να εφαρμόζει την ίδια συνταγή, αγνοώντας εξίσου σημαντικές παραμέτρους, παρά την φανερή αποτυχία της από το φθινόπωρο και εντεύθεν.

Το αποτέλεσμα είναι να έχει δημιουργηθεί φοβερή κόπωση στον λαό, να έχει προξενηθεί τρομερή καταστροφή στην οικονομία, να έχουν οξυνθεί πολλές και διάφορες άλλες καταστάσεις, άσχετες με την επιδημία, που δρουν επιβαρυντικά για την γενικότερη εικόνα υγείας του πληθυσμού και φορτώνουν ακόμη περισσότερο το εύθραυστο σύστημα υγείας. Και όλα αυτά τα κακά αναγκάζεται να τα περνάει η χώρα χωρίς κανένα ουσιαστικό κέρδος στην μάχη κατά της πανδημίας. Το σύνολο των θετικών ανιχνεύσεων εξακολουθεί να αυξάνεται οσημέραι, μαζί με τον αριθμό των θανάτων και των διασωληνομένων. 

Ένας επιπλέον λόγος για να εγκληθεί η παρούσα κυβέρνηση – ίσως ο πιο εξοργιστικός – είναι ότι δεν είναι διατεθειμένη να διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος. Επειδή η συγκεκριμένη πανδημία αφορούσε κάποιον νέο κορωνοϊό, ο οποίος βρήκε σχεδόν ολόκληρη την υφήλιο απροετοίμαστη, σε έναν βαθμό, τα αρχικά λάθη με τους μαζικούς περιορισμούς και εγκλεισμούς δικαιολογούνται. Απέναντι στο άγνωστο, είναι φυσικό να γίνονται λάθος χειρισμοί, ώσπου να γνωρίσουμε καλύτερα την φύση του προβλήματος, να γίνει η κατάλληλη αξιολόγηση των δεδομένων, και να καταστρωθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο.

15 μήνες αφότου αντιλήφθηκε ο κόσμος την ένσκηψη της επιδημίας, όμως, η επιμονή σε λάθος συνταγές και μη αποδοτικά μέτρα δεν μπορεί πλέον να δικαιολογηθεί. Η αδυναμία της κυβέρνησης να επεξεργαστεί σωστά την τεράστια ζημιά που προκαλούν τα αυταρχικά μέτρα της στην κοινωνία, χωρίς να επιφέρουν βελτίωση στην υγειονομική εικόνα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είτε πρόκειται για αβελτηρία είτε για εθελοτυφλία εκ μέρους των κυβερνόντων. Και στις δύο περιπτώσεις, η παραμονή των συγκεκριμένων βουληφόρων στην εξουσία συνιστά άμεση απειλή για τον ελληνικό λαό.

Οι παράπλευρες απώλειες του εγκλεισμού

Ο διακεκριμένος καθηγητής του Στάνφορντ κ. Ιωάννης Ιωαννίδης ανέπτυξε, ίσως νωρίτερα και καλύτερα από τον κάθε άλλο, τους κινδύνους που εγκυμονεί ο παρατεταμένος εγκλεισμός μιας κοινωνίας και φροντίζει να τεκμηριώνει την θέση του με στοιχεία. Ήδη επιβεβαιώνονται τα όσα έλεγε από την πρώτη στιγμή, κόντρα στο ρεύμα: «Οι χώρες που έκαναν τα πιο σκληρά lockdown έχουν τις μεγαλύτερες απώλειες».

Μια σύγκριση της Ελλάδος με χώρες που είχαν κάποια σχετική πληθυσμιακή ομοιότητα ποιοτικά και ποσοτικά θα αποδείξει του λόγου το αληθές. Διότι, η σύγκριση δεν πρέπει απλά να περιοριστεί στους απόλυτους αριθμούς θανάτων ασθενών με ή από κορωνοϊού, αλλά και στους θανάτους σημειώνονται παράλληλα ή που θα ακολουθήσουν μετά την φυσιολογική υποχώρηση της επιδημίας εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων (π.χ., φτώχεια, αυτοκτονίες, μη έγκαιρη διάγνωση σοβαρών νόσων, διακοπή στην θεραπεία σοβαρών νόσων, κτλ.0.

Ήδη, η ελληνική οικονομία σημειώνει την τρίτη χειρότερη επίδοση στην ΕΕ για το 2020, με την κυβέρνηση να βάζει στόχο να πιάσει την αρνητική πρωτιά για το 2021, εάν διατηρηθούν οι παράλογοι περιορισμοί για πολύ ακόμη. Όλο αυτό πυροδοτεί έναν φαύλο κύκλο αυξημένης ανεργίας, περισσότερων χρεοκοπιών, χαμηλότερης φοροδοτικής ικανότητας εκ μέρους του πληθυσμού, μειώσεων στις κρατικές επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς, κ.ο.κ. Αναγκαία χειρουργεία ματαιώνονται, προληπτικές εξετάσεις και θεραπείες δεν γίνονται, οι περιπτώσεις ψυχολογικής ασθένειας ή νοσημάτων που προέρχονται από την φτώχεια αυξάνονται και όλα αυτά καταπονούν όλο και περισσότερο ένα σύστημα υγείας το οποίο υποχρηματοδοτείται ήδη από την εποχή των μνημονίων.

Ωστόσο, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην συμπεριλάβει τον κ. Ιωαννίδη στο «ντριμ-τιμ» της επιτροπής των λοιμοξιολόγων. Προφανώς, της έπεφτε… λίγος. Ομοίως, και κάποια εγχώρια μέσα έστρεψαν τα πυρά τους εναντίον του, είτε για λόγους ιδεολογικούς, είτε επειδή τους χαλάει το αφήγημα, από το οποίο, παρεμπιπτόντως, κέρδισαν μεγάλα ποσά σε φρέσκο κρατικό χρήμα, το οποίο θα μπορούσε να είχε διατεθεί προς ενίσχυση του ΕΣΥ. Εν τω μεταξύ, εξακολουθεί και προβληματίζει το γεγονός ότι τα ίδια αυτά μέσα δεν σχολιάζουν λαλίστατους λοιμωξιολόγους που δείχνουν να αποσπούν την προσοχή του κοινού περισσότερο λόγω των ενδυματολογικών προτιμήσεών τους ή της τρομολαγνείας που σπέρνουν στον πληθυσμό με σχεδόν σαδιστική ευχαρίστηση, παρά των επιστημονικών δημοσιεύσεών τους.

Αυξημένα «κρούσματα» με άγνωστο αριθμό δείγματος

Ούτε ασχολούνται τα κρατικοδίαιτα μέσα ενημέρωσης με το αν οι πολυθρύλητοι αριθμοί των θετικών περιπτώσεων κορωνοϊού είναι ανεβασμένοι σε απόλυτο ή σχετικό αριθμό. Εννοείται ότι ο επίσημος καταγεγραμμένος αριθμός θα αλλάζει ανάλογα με τον αριθμό των διαγνωστικών εξετάσεων. Διότι, ο «αθώος» διψήφιος αριθμός μπορεί να είναι πολύ πιο ανησυχητικός σε δείγμα 1000 ανθρώπων απ’ ότι ο τρομακτικός αριθμός των 2.000 θετικών περιπτώσεων μέσα σε ένα σύνολο 50.000 εξετασθέντων. Δυστυχώς, το σύνολο του δείγματος ποτέ δεν αναφέρεται στα δελτία ειδήσεων. Φαίνεται ότι ο συγκεκριμένος αριθμός δεν εξυπηρετεί την τηλεθέαση ή την επισκεψιμότητα μιας ιστοσελίδας.

Με το ίδιο σκεπτικό, θα είχε ενδιαφέρον να ανατρέξει κανείς σε ειδησεογραφικά δελτία προηγουμένων χρόνων για να διαπιστωθεί εάν υπήρχε ρεπορτάζ για πληρότητα στις ΜΕΘ σε περιόδους έξαρσης της εποχικής γρίπης. Αν μη τι άλλο, θα αποδείκνυε ότι πέραν της επιδημίας, το πρόβλημα της χώρας βρίσκεται στις ελλείψεις των νοσοκομείων και το πρόβλημα αυτό είναι χρόνιο.

Η τεσσαρακονθήμερη περίοδος νηστείας, που μας οδηγεί στο θείο δράμα της Μεγάλης Εβδομάδος, είναι μεστή μηνυμάτων τα οποία καλούν προς μετάνοια και προειδοποιούν για τον κίνδυνο της πώρωσης της καρδιάς. Τονίζεται σε κάθε ευκαιρία ότι η εμμονή σε ένα λάθος είναι πολύ χειρότερη από την απλή διάπραξη του λάθους, ειδικά εάν συνδυάζεται με την οίηση του Τελώνου ή την μεγαλομανία του Φαρισαίου, που κοιτάζει πάντα να ρίχνει τις ευθύνες της αποτυχίας σε άλλους, ενώ δεν διστάζει να δικαιολογήσει και την εξόντωση της ανθρώπινης ζωής στο όνομα του συμφέροντος (π.χ. «συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ»).

Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα κυβέρνηση

Αυτό το μήνυμα ισχύει και για την κυβέρνηση και τους λοιμωξιολόγους της. Παρά τα πολλά και σοβαρά ημαρτημένα, δεν είναι αργά να ανακρούσει πρύμναν και να μετανοήσει για την επιπρόσθετη δυστυχία που έχει φορτώσει στους ώμους του λαού, με τα ανόητα δήθεν «έξυπνα» μέτρα, που παρουσιάζουν την επιδημία πιο κολλητική τις βραδινές ώρες, πιο μεταδοτική σε ναούς και εστιατόρια απ’ ότι σε λεωφορεία και τρένα, πιο επικίνδυνο πέραν των δύο χιλιομέτρων από το σπίτι, ιδιαίτερα κολλητικό σε λατρευτικές συνάξεις, γάμους και βαπτίσεις, αλλά όχι σε πορείες και διαδηλώσεις (αρκεί να μην είναι πατριωτικές).

Ας αφουγκρασθεί η κυβέρνηση και ο θλιβερός πρωθυπουργός της το μήνυμα των καιρών. Γράφτηκαν και γι’ αυτούς, όπως και για όλους εμάς. Ας μετανιώσει για την αποτυχημένη πολιτική που ακολουθεί τόσους μήνες και ας μην προσπαθήσει να βγάζει νούμερα που δικαιολογούν τις αποφάσεις της. Οι αριθμοί των θετικών ανιχνεύσεων πέφτουν ραγδαίως παγκοσμίως. Όπως όλες οι επιδημίες, νομοτελειακά, θα κάνει και αυτή τον κύκλο της στην Ελλάδα, και είναι ζήτημα εάν τα κυβερνητικά μέτρα θα έχουν προκαλέσει περισσότερο καλό παρά κακό.

Οι Απόκριες τελειώνουν και οι μάσκες πρέπει να πέσουν. Αν δεν μετανιώσει το κυβερνητικό επιτελείο για την ζημιά και δυστυχία που προκαλεί στην χώρα, θα γίνει κι εκείνη άλλο ένα θύμα του κορωνοϊού, που ως νέος Κρόνος, αρχίζει και τρώει τα παιδιά του.