Το γένος σύσσωμο θρηνεί του Βασιλιά του τη θανή. Α΄ Έσβησε τόση μας χαρά, σιγούν φαιδροί παιάνες, λυπητερά λυπητερά σημαίνουν οι καμπάνες. Στη Σαλονίκη σκότωσαν τον Ρήγα της ειρήνης, τον Ρήγα της γαλήνης. Θρηνήσατε χωρίς μιλιά, της Μνημοσύνης κόρες, σκεπάσατε τον Βασιλιά σημαίες νικηφόρες. Κλάψε, χρυσή Βασίλισσα, σύντροφο δοξασμένο, κλάψε τον Κορωνάτο σου τον κοσμαγαπημένο. […]

Advertisements

Το Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου, αργά το απόγευμα, μετά από μάχη με τον καρκίνο έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών ο σπουδαίος Θάνος Μικρούτσικος – ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της νεότερης ελληνικής μουσικής σκηνής, στον οποίον χρωστάμε και πάντα θα χρωστάμε την αγάπη μας στον ποιητή Νίκο Καββαδία (11 Ιανουαρίου 1910 – 10 […]

Μου χουν πει για κάποια μέρη που οι άνθρωποι γελούν Μες στα μάτια σε κοιτάζουν σ αγκαλιάζουν σε φιλούν Μου χουν πει για κάποια μέρη που οι άνθρωποι αγαπούν Ό, τι έχουνε σου δίνουν και συγνώμη σου ζητούν Και τα βράδια τραγουδάνε και ανάβουνε φωτιές Με τον έρωτα μεθάνε και ξυπνάνε σε αγκαλιές Μου χουν […]

Εμπρός! Ολόρθοι, ατρόμαχτοι. Μαυρίλα. Αστροπελέκι. Μα το σπαθί γοργάστραψε, και να! η βροντή τουφέκι! Στον Πίντο απ’ τον Ταΰγετο, και στα Μπαλκάνια, ως πέρα, μια η φλόγα, μια η φοβέρα, κι ένας ο νους. Εμπρός! Εμπρός! Βουνά, ψηλώστε μας, και ω θάλασσα, να η ώρα! στοίχειωσε τα καράβια μας, και βόηθα, νικηφόρα. Ξανά του Ρήγα […]

Σε κλαίει ο λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι! Πανάλαφρος ο ύπνος σου· του Απρίλη τα πουλιά σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά, και να σου φτάνουν του χειμώνα οι καταρράχτες σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες. Πλατειά του ονείρου […]

-Κωστάκη, κάτσε φρόνιμος, να γένεις νοικοκύρης, να χτίσεις σπίτι πέτρινο, με μιαν αυλήν ωραία. Να ‘χεις αμάξι έμορφο, τις τρέλες άφησέ τες. Δε σκέφτεσαι την κόρη σου που έχεις στην Ελλάδα; -Αλέξη Τσίπρα, τι θαρρείς πως είμαστ’ εδώ πάνω; Μήνα θαρρείς πως είμαστε του Ράμα τα κοπέλια; Να προσκυνώ για τα ευρώ, να σέρνομαι στον […]

Οι στίχοι στην πατρίδα μου είναι καθάριο μέλι, απ’ της καρδιάς βυζαίνονται το άνθος μυστικά, μέσα στο νου φυλάγονται, σα μέσα σε κυψέλη, κι είναι στολίδια της χαράς, της λύπης γιατρικά. Οι στίχοι στην πατρίδα μου είναι καθάριο μέλι. Όταν γλεντούμ’ ακούραστα του γάμου τις ημέρες κι η νύφη σέρνει το χορό μπροστά καμαρωτή, με […]

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος να ‘ν’ ήμερος να ‘ναι άκακος λίγο φαΐ λίγο κρασί Χριστούγεννα κι Ανάσταση κι όπου φωλιάσει και σταθεί κανείς να μην του φτάνει εκεί Μα ήρθαν αλλιώς τα πράματα τονε ξυπνάν χαράματα τον παν τον φέρνουν πίσω μπρος του τρώνε και το λίγο βιος κι από το στόμα την μπουκιά […]

Το ποίημά μου στον ΕΥΞΕΙΝΟ ΚΑΒΑΛΑΡΗ, ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗ, που υπερασπίζεται τα 353.000 θύματα της γενοκτονίας για το ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα των νεότουρκων που ξερίζωσε 30 αιώνες Ελλάδα από τον Πόντο, το οποίο μας καλεί με άγρυπνη ματιά να αποτρέψουμε τα όποια εγκλήματα προσμένουν κατά του Ελληνισμού στο παρόν και στο μέλλον και να δικαιώσουμε τα […]

       Μια στιγμή παίρνει την σειρά της ανάμεσα σε αναμνήσεις και συναισθήματα. Η ανάσα που φεύγει είναι άφατη, μεταφράζεται σαν θάνατος από αυτούς που μένουν πίσω.        O William Blake μέσα από το ποίημά “je suis debout au bord de la plage” του συμπληρώνει τους στίχους «Αν ένας ιστός είναι πάντα […]