Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628–655 μ.Χ.

Με λόγια, με φυσιογνωμία, και με τρόπους μια εξαίρετη θα κάμω πανοπλία· και θ’ αντικρύζω έτσι τους κακούς ανθρώπους χωρίς να έχω φόβον ή αδυναμία. Θα θέλουν να με βλάψουν.…

Η διορία του Νέρωνος

Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό. «Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται.» Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί. Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετή είν’ η διορία…

Νόησις

Τα χρόνια της νεότητός μου, ο ηδονικός μου βίος — πώς βλέπω τώρα καθαρά το νόημά των. Τι μεταμέλειες περιττές, τι μάταιες …. Αλλά δεν έβλεπα το νόημα τότε. Μέσα…

Λάνη τάφος

Ο Λάνης που αγάπησες εδώ δεν είναι, Μάρκε, στον τάφο που έρχεσαι και κλαις, και μένεις ώρες κι ώρες. Τον Λάνη που αγάπησες τον έχεις πιο κοντά σου στο σπίτι…

Θυμήσου, σώμα…

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες, αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά, κ’ ετρέμανε μες στη…

Καισαρίων

Εν μέρει για να εξακριβώσω μια εποχή, εν μέρει και την ώρα να περάσω, την νύχτα χθες πήρα μια συλλογή επιγραφών των Πτολεμαίων να διαβάσω. Οι άφθονοι έπαινοι κ’ οι…

Έτσι πολύ ατένισα

Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου. Γραμμές του σώματος. Κόκκινα χείλη. Μέλη ηδονικά. Μαλλιά σαν από αγάλματα ελληνικά παρμένα· πάντα έμορφα, κι αχτένιστα σαν…