Απιστία

Πολλὰ ἄρα Ὁμήρου ἐπαινοῦντες, ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἐπαινεσόμεθα… οὐδὲ Αἰσχύλου, ὅταν φῇ ἡ Θέτις τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὐτῆς γάμοις ἄδοντα «ἐνδατείσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας, νόσων τ’ ἀπείρους καὶ μακραίωνας…

Θερμοπύλες

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες· δίκαιοι κι ίσοι σ’ όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κ’…

Τα παράθυρα

Σ’ αυτὲς τες σκοτεινὲς κάμαρες, που περνώ μέρες βαρειές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νάβρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. Πλὴν τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ…

Διακοπή

Το έργον των θεών διακόπτομεν εμείς, τα βιαστικὰ κι άπειρα όντα της στιγμής. Στης Ελευσίνος και στης Φθίας τα παλάτια η Δήμητρα κ’ η Θέτις αρχινοῦν έργα καλὰ μες σε…

Η ψυχές των γερόντων

Μες στα παληὰ τα σώματα των τα φθαρμένα κάθονται των γερόντων η ψυχές. Τί θλιβερὲς που εἶναι η πτωχὲς και πώς βαρυούνται την ζωὴ την άθλια που τραβούνε. Πώς τρέμουν…

Che fece …. il gran rifiuto

Σε μερικοὺς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τώχει έτοιμο μέσα του το Ναί, και λέγοντάς το…

Το πρώτο σκαλί

Εἰς τὸν Θεόκριτο παραπονιοῦνταν μιὰ μέρα ὁ νέος ποιητὴς Εὐμένης ˚ “Τώρα δυὸ χρόνια πέρασαν ποῦ γράφω κ’ ἕνα εἰδύλλιο ἔκαμα μονάχα. Τὸ μόνον ἄρτιόν μου ἔργον εἶναι. Ἀλλοίμονον, εἲν’…

Κεριά

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σαν μια σειρά κεράκια αναμμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρὰ κεράκια. Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερὴ γραμμὴ κεριών σβυσμένων· τα πιὸ…